„Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem cię, nim przyszedłeś na świat, poświęciłem cię, prorokiem dla narodów ustanowiłem cię”. Tymi słowami Bóg powołuje Jeremiasza. A odpowiedź Jeremiasza jest na wskroś ludzka: „Ach, Panie Boże, przecież nie umiem mówić, bo jestem młodzieńcem!” (Jr 1, 5-8). Chyba każdy kto myśli o kapłaństwie, zakonie utożsamia się z tym co czuł i myślał o sobie Jeremiasz.