'Ga weg, ga weg', tierden fabrieksarbeiders in Minsk naar een verbouwereerde Aleksandr Loekasjenko. De Wit-Russische president wankelt, maar is nog niet gevallen. Hij staat er meer en meer alleen voor, komt met allerlei beloftes en wijst naar het buitenland als aanstichter van alle onrust. Ongetwijfeld heeft hij hierbij Litouwen in gedachten.