Podcast interviews Grolloo Radio

Voorafgaand aan het optreden van Robert Jon & The Wreck op het Holland International Blues Festival (20 juni 2026) blikt frontman Robert Jon Burrison terug op vijftien jaar bandgeschiedenis. Hij benadrukt dat de groep nog altijd groeit en leert, ondanks het succes en de steeds grotere podia waarop zij spelen.

In het gesprek staat de artistieke ontwikkeling van de band centraal. Robert Jon vertelt hoe samenwerkingen met producers Kevin Shirley (Red Moon Rising, 2024) en Dave Cobb (Heartbreaks & Last Goodbyes, 2025) hebben bijgedragen aan een nieuwe fase in de carrière van de groep. Ook bespreekt hij het democratische schrijfproces binnen de band, waarbij alle leden ideeën aandragen en songs gezamenlijk vormgeven.

Verder gaat hij in op de toenemende aandacht voor maatschappelijke thema’s in recente nummers, zoals Boss Man, zonder daar een expliciete politieke boodschap aan te verbinden. De samenwerking met Joe Bonamassa en diens label Journeyman Records omschrijft hij als een belangrijke steunpilaar die de band helpt sneller vooruitgang te boeken.

Daarnaast spreekt Robert Jon over zijn Nederlandse familieachtergrond en de bijzondere band die hij daardoor met Nederland voelt. Hij sluit niet uit dat een toekomstige liveplaat in Nederland wordt opgenomen. Tot slot bevestigt hij dat de band werkt aan nieuw materiaal voor een volgend studioalbum en nadenkt over een nieuwe live-registratie in 2027. Recent verschenen het verzamelalbum Wreckage Vol. 3 en de nieuwe single Arroyo.

Interview © 2026 Peter Schavemaker Tekst, Audio en Podcast Producties.

De Nederlandse soul- en rhythm-and-bluesartiest Marlon Pichel opent op vrijdag 19 juni het Holland International Blues Festival in Grolloo. In dit podcast interview vertelt hij dat het optreden voor hem een bijzonder moment is, omdat het festival volgens hem is uitgegroeid tot een van de belangrijkste bluesfestivals van Nederland. Hoewel hij zichzelf geen traditionele bluesmuzikant noemt, ziet hij de blues als de basis van zijn muziek. Met zijn zevenkoppige band wil hij een energieke soulshow neerzetten, waarin improvisatie een belangrijke rol speelt.

Pichel verwacht dat niet iedere bluesliefhebber zijn soulgerichte stijl als echte blues zal beschouwen, maar hoopt dat het publiek de muzikale wortels ervan zal herkennen en waarderen. Hij noemt artiesten als B.B. King, Freddie King, Elvis Presley, (Elvis-drummer) Ronnie Tutt, Wilson Pickett en Otis Redding als belangrijke inspiratiebronnen.

Daarnaast onthult Pichel alvast toekomstplannen: op 14 maart 2027 staat een bijzondere show gepland in de Grote Zaal van Paradiso, waarvoor ook nieuwe muziek zal verschijnen. Verder spreekt hij over zijn album Took You To The Movies, een eerbetoon aan Elvis Presley, en over zijn succesvolle samenwerking met Danny Vera, met wie hij momenteel de hit Try Again heeft.

Interview © 2026 Peter Schavemaker Tekst, Audio en Podcast Producties.

Richard Koster van The Hoochies: "Duitsland is echt een heel mooi land voor rootsmuziek en die connecties hebben wij niet echt. Meer optredens bij onze oosterburen zou mooi zijn. We hopen tijdens European Blues Challenge gezien te worden door de Duitse- en Belgische delegatie."

Met hun overwinning bij de Dutch Blues Challenge 2025 zetten The Hoochies zichzelf stevig op de Nederlandse blueskaart. De band, met wortels in de traditie van de Chicago blues en de geest van de Cuban Heels, vond elkaar opnieuw in de studio voor het album Back on My Own.

De bandnaam verwijst naar de bluesgeschiedenis. “Iedereen zoekt natuurlijk altijd een term die een beetje verwant is aan een nummer of een artiest,” vertelt de zanger. “En die hebben natuurlijk de Hoochie Coochie Man, en daar is het eigenlijk gewoon van afgeleid. En hoochie betekent natuurlijk een soort tramp, dame van lichte zeden. Maar het is meer dat het lekker bekt, dat het een naam is die aan blues refereert.”

De muzikale basis ligt in Chicago. “Iedereen houdt van Junior Wells en Muddy Waters. En we hebben natuurlijk ooit de Red Devils gehad,m die hebben behoorlijk invloed gehad op mij en op de Cuban Heels, waar ik ook vandaan kom.” De invloed van Lester Butler en diens band The Red Devils klinkt door in hun sound. “Dat is een soort bijbel geweest, voor zowel de Cuban Heels als voor ons.”

Het nieuwe album Back on My Own ontstond in nauwe samenwerking tussen de bandleden. “We schrijven samen aan de nummers, vooral de teksten en de muziek. Met deze plaat hebben we het meest met z’n tweeën gedaan en daarna hebben we het ingekleurd met de rest.” De opnames vonden plaats bij Bo Brocken in Sibculo, die volgens de band voor de juiste sfeer zorgde. “Omdat hij zelf muzikant is, weet hij dat iedereen tegen beperkingen aanloopt in de muziek, maar ook qua middelen en tijd. Hij begrijpt die struggles, en dat voel je bij hem.”

De plaat bevat grotendeels eigen nummers, met daarnaast drie traditionals, waaronder Lord Help. “Volgens mij kwam gitarist Roelof Meijeringh aan met het idee om Lord Help te doen. Wij kennen hem van Tom Jones, en dat leek ons gewoon een goede om in de set te hebben.”

De overwinning bij de Dutch Blues Challenge kwam als een verrassing. “We besloten het gewoon te doen zoals altijd: in spijkerbroek. Ik dacht eerlijk gezegd dat The Woods zouden winnen, want die hadden een hele verzorgde set. Dus het was een grote verrassing dat wij wonnen.”

In januari wacht Memphis, waar de band Nederland zal vertegenwoordigen bij de International Blues Challenge. “Meedoen is belangrijker dan winnen, Memphis eigen een teamuitje,” zegt Richard Koster nuchter. “We willen gewoon muziek maken, spelen, en zorgen dat het publiek geniet. Meer is er eigenlijk niet nodig.”

In april vertegenwoordigen The Hoochies Nederland bluesland opnieuw, dit maal in Polen (Katowice) tijdens EBC - European Blues Challenge (16 – 18 april 2026). “Dat is echt een competitie.” Koster voegt toe dat gezien worden door de Duitse- en Belgische delegatie belangrijk is in de ambities van de bluesband. “Dat zijn wel plekken waar iets te winnen valt. Als je mensen kunt overtuigen dat wij ook op die plekken kunnen spelen. Duitsland is echt een heel mooi land voor rootsmuziek en die connecties hebben wij niet echt. Meer optredens bij onze oosterburen zou mooi zijn.”

Interview © 2025 Peter Schavemaker Tekst, Audio en Podcast Producties. Alle rechten voorbehouden.

“Als ik country blues hoor, dan bestaat er op datmoment maar één ding”. Bluesmuzikant Mister Moan (Koos Boer), winnaar van de Dutch Blues Challenge 2025 (solo), vertelt in deze podcast over zijn diepe verbondenheid met de country blues. Zijn artiestennaam verwijst naar zijn eerste muzikale held: John Lee Hooker. “Die naam komt van een song van John Lee Hooker, Moaning Blues.” Hookers minimalistische stijl inspireerde hem blijvend. “Dat je met zo weinig zoveel neer kunt leggen, dat vind ik mooi.”

Hoewel hij ook in jump en funk bluesbands speelde, keert hij steeds terug naar de puurheid van de akoestische blues. “Bij al die andere blues die ik zelf heb gedaan, ja, die zijn mooi.”

Zijn overwinning bij de Dutch Blues Challenge ziet hij als een aanmoediging. “De belangrijkste winst is dat het je dwingt steeds opnieuw te kijken naar hoe je muziek maakt.” Ondanks zijn zenuwen in TivoliVredenburg noemt hij de erkenning “een gouden geschenk”.

In januari 2026 vertegenwoordigt Mister Moan Nederland bij de International Blues Challenge in Memphis. “Als ik blues speel, dan doet ambitie er eigenlijk niet meer toe.” Zijn muziek deelt hij gratis online, en opbrengsten doneert hij aan een stichting voor wees- en straatkinderen.

Interview © 2025 Peter Schavemaker Tekst, Audio en Podcast Producties. Alle rechten voorbehouden.

Het album ‘Belmont Boulevard’, het vijfde album van Hilde Vos, werd opgenomen in Nashville en verschijnt 16 november.

Muziekjournalist Peter Schavemaker sprak met Hilde al over de totstandkoming van het album.

Mijn grote droom was naar Nashville gaan. Die is eindelijk uitgekomen. Het heeft mij zoveel gebracht, zoveel meer dan je het zou kunnen voorstellen. Ik stond daar alleen. Ik ben er ook alleen gegaan en ik was aangewezen op mezelf. En ik ben heel erg geneigd om een soort bevestiging te vragen bij heel veel dingen die ik doe. En dat kon ik niet. Ik moest gewoon uitgaan van mijn eigen gevoel. En dat heb ik daar kunnen doen. En elke dag nam ik een Uber naar Belmont Boulevard. Daar heb ik dus opgenomen. Dus daarom vond ik dat deze plaats die titel verdiende. Namelijk de plek waar mijn droom werkelijkheid is geworden.

Muziekjournalist Peter Schavemaker interviewt programmeur Bertus de Blaauw (MOJO) in deze podcast over Holland International Blues Festival 2025 in Grolloo.

Het Holland International Blues Festival 2025 kiestnadrukkelijk voor een bredere muzikale koers: naast blues krijgen nu ook Americana, country en soul een prominente plek. Programmeur Bertus de Blaauw benadrukt dat blues het fundament blijft, maar ziet een strategische kans inhet combineren van deze genres, geïnspireerd door succesvolle festivals in Amerika. De Blaauw wil laten zien dat country niet langer het imago van oubolligheid heeft, en benadrukt de verbinding tussen traditie en vernieuwingmet artiesten als Bonnie Raitt, Robert Cray, JD Clayton, Robert Finley en jonge talenten zoals Connor Selby. Ook Nederlandse artiesten als Dawn Brothers en Leif de Leeuw passen perfect in deze bredere visie. Het festival eert nogsteeds zijn oorsprong in de nalatenschap van Cuby + Blizzards, terwijl buitenlandse namen als Jesper Lindell en afsluiter Kaleo zorgen voor muzikale verrassingen. Een nieuw tweede podium biedt ruimte aan jong talent, en Americana-zangeres Hilde Vos verzorgt dit jaar de presentatie. De Blaauw ziet deze verbreding als een nieuw begin en wil deze koers voortzetten en uitbreiden naar de toekomst.

- Programmeur Bertus de Blaauw benadrukt blues als fundament, maar voegt Americana, country en soul toe.- De inspiratie komt uit succesvolle Amerikaanse festivals, waar deze genres goed samengaan.

- Volgens De Blaauw moet het publiek zich herkennen in het hele programma, niet slechts in enkele namen.

Interview © Peter Schavemaker Tekstproducties 2025. Alle rechten voorbehouden

Regisseur Ate de Jong wordt in deze podcast geïnterviewd door journalist Peter Schavemaker over de Americana film Country Heart Strings.

Het interview bespreekt de film Country Heart Strings, die diep geworteld is in Americana country muziek. De kern van de film en het thema van authenticiteit wordt gesymboliseerd door de quote Three chords and the truth. Dit thema contrasteert sterk met de oneerlijkheid en manipulatie in reality - en talenten tv-shows. Het filmidee komt van scenarist Steve Gados, geïnspireerd door verhalen uit het Amerikaanse magazine Variety.

Regisseur Ate de Jong raakte betrokken ondanks zijn beperkte kennis van de Americana muziek, aangetrokken door de nadruk op authenticiteit en eerlijkheid, waarden die hij zelf belangrijk vindt. De film is persoonlijk en gaat over de uitdaging voor jongeren om te kiezen tussen eerlijkheid en succes. De regisseur heeft eigen ervaringen met misbruik verwerkt in het verhaal.

Voor meer authenticiteit werden muzikanten gecast die konden acteren. Deze hoofdrolspelers, online gevonden, droegen bij met hun eigen muziek

De film, die ook Americana/country iconen als Loretta Lynn eert, hoopt jongeren te waarschuwen voor de valkuilen van de muziekindustrie.

De "onorthodoxe kijk" van regisseur Ate de Jong ligt in het realistische einde en het tonen van de nep-wereld achter de schermen. Uiteindelijk hoopt de regisseur dat de film wordt gezien als een eerbetoon aan de Amerikaanse cultuur, zo zegt hij in het interview.

Na een indrukwekkende overwinning op de European Blues Challenge in Braga (Portugal) op 6 april 2024, zit de carrière van Robbert Duijf in een stroomversnelling. Zijn unieke akoestische blues sound heeft de aandacht getrokken van een breed Europees publiek.

Peter Schavemaker van Grolloo Radio, ging met Robbert in gesprek om dieper in te gaan op zijn succes, zijn artistieke keuzes en de toekomstplannen.

De eerste single, First Train Out, is een persoonlijk verhaal over zijn jeugd in Limburg. Het nummer gaat over de mijnsluitingen, de economische neergang en het daaropvolgende drugsprobleem van jongeren in zijn geboortestad Heerlen. "Vrienden en schoolgenoten vertrokken naar Utrecht, Amsterdam en lieten Limburg achter zich."

Zijn nieuwe plaat, Silver Spoon, verschijnt op 21 maart, en is een eclectische mix van Americana, folk en blues. "Op een van mijn vorige platen Dangerous Mood had ik uitspattingen van Americana, de plaat Change Myself (Best Dutch Blues Album 2023) is behoorlijk gospel-achtig. Voor Silver Spoon speelden folkliedjes een rol - dat beviel me wel - maar er staan wel degelijk ook zware blues en countryblues op. Dat wilde ik niet verliezen. Maar ik wilde Silver Spoon muzikaal breder maken. Het lijkt soms in Nederland dat blues een scheldwoord is, maar als er Americana voor staat, dan mag het wel." Duijf voegt toe dat Americana op een festival affiche soms meer bezoekers trekt dan een blues affiche.

Silver Spoon bevat 12 nummers die volledig akoestisch zijn opgenomen, old school en in one track recording.

Een van de meest opvallende aspecten van Robberts muziek is zijn vasthoudendheid aan akoestische blues, terwijl de meeste bluesbands elektrisch spelen. "We zijn eigenlijk de enige akoestische bluesband," merkt hij op. Deze keuze blijkt een succesfactor. "Ik wil per se akoestische blues maken en geen lange gitaarsolo's. Dat vind ik gewoon niet leuk," legt hij uit.

Opvallend is het enthousiasme van het jonge publiek in Roemenië en Tsjechië, waar de live muziekscene bloeit. Dit staat in contrast met de vaak oudere, meer kritische publiek in Nederland. Robbert merkt op dat in Roemenië live muziek en blues goed leven. Hij had ook een bijzondere ervaring in Tsjechië waar het publiek zich gedroeg als bij een popconcert, met dranghekken. Robbert erkent dat zijn unieke sound een sleutel kan zijn tot zijn succes in Europa. "Ik denk dat ik gewoon een jaar door Duitsland kan toeren en dan heb je het nog niet gehad," aldus Robbert. Hij heeft al in Duitsland gespeeld en gaat 21 maart naar de Duitse stad Bielefeld, een belangrijke plek in de Duitse blues muziek.

Landen als Zweden, Oostenrijk, Italië en Spanje staan hoog op zijn verlanglijstje." Noorwegen heeft hem muzikaal ook aangesproken, waar ze een boeker ontmoette. Ze gaan dit jaar weer terug naar Noorwegen. Er staan ook weer optredens in Portugal gepland. Ook Zwitserland toonde interesse, waar ze dit jaar meerdere optredens zullen hebben. Zweden staat nog op zijn verlanglijstje omdat hij er nog niet geweest is, en in Denemarken zou hij ook graag willen spelen, vooral met zijn band. "Ook een land dat heel blues-minded is. Kijk maar naar het succes van Hans Theessink daar. Van hem zit ik niet zo ver af."

Grolloo Radio sprak uitgebreid met Michel van Dijk (Alquin, LONE) en Marc Klaassen (naast eigen albums ook in Stones-coverband Catstones, Ad VanderVeen, Michel van Dijk-band)

Recent brachten de muzikanten een CD uit met interpretatie covers van Bob Dylan achtste studioalbum John Wesley Harding, dat op 27 december 1967 verscheen en wordt gezien als het eerste Bijbelse rockalbum.

Zowel Michel als Marc hebben een sterke persoonlijke connectie met Bob Dylan en zijn muziek. Michel luistert al sinds de jaren 60 naar Dylan en is gefascineerd door zijn stem, teksten en verhalende vermogen. In het Parool (juli 2023) zei Michel van Dijk dat hij Bob Dylan volgt sinds de 1963-Dylan-LP Freewheelin'.

Marc (1963), jonger dan Michel (1950), ontdekte Dylan later via het album Infidels (1983) en werd gegrepen door de scherpte en arrangementen.

Klaassen en van Dijk wilden de nummers van John Wesley Harding niet simpelweg kopiëren, maar hun eigen sound eraan toevoegen. Het album is ontstaan vanuit de wens om nieuw materiaal te creëren voor de tweede set van hun liveoptredens.

Michel van Dijk woonde tot zijn zesde jaar in de VS. Dit speelt een belangrijke rol in de totstandkoming van de CD. Zijn kennis en begrip van de Amerikaanse geschiedenis en cultuur voegt een extra dimensie toe aan de interpretatie van de nummers. Michel keek naar documentaires en las veel over de burgeroorlog. "Vanuit Europees perspectief gezien is dat eigenlijk een bijna een ander verhaal dan vanuit alleen Amerikaans perspectief bekeken."

Michel legt in het interview verder uit waarom John Wesley Harding altijd een van zijn favoriete albums is geweest, en hoe de plaat hem door moeilijke periodes heeft geholpen. "Dat geldt ook voor het Nightfly album van Donald Fagen," voegt Michel van Dijk toe.

Marc Klaassen over Dylans teksten: "Hij heeft ze allemaal heel rudimentair opgenomen. Er is nog zoveel ruimte om het je naar jezelf weer te trekken."

John Wesley Harding is niet de eerste Dylan-samenwerking tussen Michel van Dijk en Marc Klaassen. In 2014 brachten ze de CD A Slice of Dylan uit. In 2011 en 2016 speelden ze Van Dijk's Dylan en Tribute To Dylan.

Interview © 2024 Peter Schavemaker Tekst, Audio en Podcast Producties. 

Grolloo Radio-radio host Peter Schavemaker interviews Danny Bryant.

English spoken.