W ostatnim w 2025 r. wideokaście „Polityka o książkach” wyjątkowy gość: Michał Rusinek, literaturoznawca i tłumacz. W rozmowie wspomina o tym, jakim jest czytelnikiem i dlaczego zachwycają go pojedyncze zdania – czy wybiera cytaty z książek? Jakie książki czytać lubi Michał Rusinek i czy istnieją według niego książki zmieniające życie? W rozmowie przyznaje, że kryminały po polsku (słuchane w samochodzie) to jeden ze sposobów na spędzanie czasu. Jednocześnie są pisarze, o których nie należy gadać, ale ich czytać. Którzy? Zastanawiamy się także, dlaczego często książki naszego życia to te, które po raz pierwszy przeczytaliśmy w dzieciństwie. I dlaczego to Tolkien był jedną z pierwszych lektur Michała Rusinka. W rozmowie nie zabrakło także poetki i pobliski, tym razem w innej roli – Wisława Szymborska jako czytelniczka. Z Michałem Rusinkiem rozmawia Justyna Sobolewska, tygodnik „Polityka”.

Książki, o których mówimy:

A.A. Milne, Kubuś Puchatek, przeł. Irena Tuwim

Lewis Caroll, Alicja w kranie czarów, przeł. Antoni Marianowicz

Tove Janson, Muminki, przeł. Teresa Chłapowska

Edward Lear, Dong, co ma święcący nos, przeł. Andrzej Nowicki

Jerzy Broszkiewicz, Kluska, Kefir i Tutejszy

Michał Rusinek, Nic zwyczajnego, Znak

Anne Fadiman, Ex Libris, przeł. Paweł Piasecki, Świat Literacki

Maciej Zaremba Bielawski, Dom z dwiema wieżami, przeł. Mariusz Kalinowski, Karakter

J.L. Borges, Fikcje, przeł. Andrzej Sobol-Jurczykowski, PIW

Roland Barthes, Przyjemność tekstu, przeł. Ariadna Lewańska, KR