การเมืองช่วงนี้มีความเคลื่อนไหวที่ถ้าดูเป็นข่าวรายชิ้นอาจเห็นภาพการเมืองไม่มีอะไรมาก แต่ถ้าถอยออกมาดูให้กว้างขึ้นเหมือนดูหมากรุกทั้งกระดาน จะเห็นความเชื่อมโยงซึ่งกันและกันที่ส่งนัยสำคัญทางการเมืองอย่างมาก 

 

ตัวกำหนดเกมใหญ่คือ การวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญวันที่ 30 กันยายนนี้ เกี่ยวกับ 8 ปีในตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของ พล.อ. ประยุทธ์ จันทร์โอชา

 

ถ้าศาลรัฐธรรมนูญตอบสั้นๆ เพียงว่า พล.อ. ประยุทธ์ ครบ 8 ปีแล้วหรือยัง? แต่ไม่ขยายความต่อว่าถ้าไม่ครบจะครบกำหนดเมื่อไร

 

นั่นคือ ‘ระเบิดเวลา’ ทางการเมืองลูกใหญ่

 

แต่ระหว่างนี้อย่าลืมว่าประเทศไทยไม่มีนายกฯ ชื่อ พล.อ. ประยุทธ์ มาเกือบครบ 1 เดือนแล้ว 

 

ความเคลื่อนไหวของ พล.อ. ประวิตร ในฐานะรักษาการนายกฯ นับวันยิ่งโดดเด่นเตะตาชนิดที่ว่ามองไกลจากเรายังเห็นชัด ยิ่งถ้ามองจากมุมของ พล.อ. ประยุทธ์ อาจเห็นแจ่มชัดกว่าเรามาก

 

1 เดือนที่ พล.อ. ประยุทธ์ ไม่ได้เป็นนายกฯ ทั้งที่ดำรงตำแหน่งนายกฯ มายาวนานถึง 8 ปี ประชาชนรู้สึกกับสิ่งนี้อย่างไร โหยหา คิดถึง เฉยๆ หรือดีแล้ว? 

 

‘ความรู้สึก’ ของประชาชนที่แสดงออกมาในวันนี้จึงมี ‘ความหมาย’ เพราะจะกำหนดเกมทางการเมืองนับจากนี้ต่อไป

 

ทั้งตัว ‘นักการเมือง’ ร่วมรัฐบาลเอง

 

และตัว พล.อ. ประยุทธ์ จันทร์โอชา