4 เดือนแล้ว ที่โลกต้องเผชิญกับไวรัสที่ชื่อ ‘โคโรนา 2019’ นอกจากพรากชีวิตของผู้คนแล้ว ยังทำลายเศรษฐกิจแบบทรุดหนักมหาศาล ไทยเป็นหนึ่งในประเทศที่ต้องเผชิญชะตากรรมไม่ต่างจากหลายประเทศในโลกนี้ มาตรการการรับมือถูกเข็นออกมาสู้กับ โควิด-19 สารพัด จากล่างสู่บน จากบนสู่ล่าง ตั้งแต่ปิดประตูบ้าน จนถึงปิดประตูเมือง และกระทั่งปิดสนามบิน

 

รัฐบาลตัดสินใจเดินหน้า ‘กู้เงิน’  เพื่อนำมาแก้ปัญหาวิกฤติครั้งนี้ งบประมาณมหาศาลถูกนำมาใช้เพื่อบริหารจัดการ ท่ามกลางคำถามถึงประสิทธิภาพที่เกิดขึ้น ประชาชนในประเทศยังคงส่งเสียงของความทุกข์ร้อน รอคอยเงินช่วยเหลือจากภาครัฐ ขณะที่คนไทยในต่างแดน ก็หวังจะกลับสู่แผ่นดินแม่ แต่มาตรการชะลอการเข้าประเทศคืออุปสรรค

 

ไวรัสโควิด ทำให้ภาพของความแตกต่างทางชนชั้นชัดเจนขึ้น

 

ทั้ง ‘ชนชั้น’ ที่มีอยู่แล้ว

 

และ ‘ชนชั้น’ รูปแบบใหม่ที่บังคับให้เราต้องเลือก

 

โรคระบาดกำลังวิ่งไล่เรา ขณะที่เราก็กำลังวิ่งหาวิธีจัดการกับไวรัสร้ายตัวนี้ สถานการณ์เช่นนี้จะยาวนานแค่ไหน ไม่มีใครรู้ เหมือนการวิ่งมาราธอนที่ยังไม่เห็นว่า ‘เส้นชัย’ อยู่ที่ไหน