Odcinek, który jest bardziej Pozycją Praktyczną niż Klasyczną - rozmawiam w nim z Kaśką Szustow, koordynatorką scen intymnych na planach filmowych, o przedstawieniu seksualności w filmie - na ile w jej pracy ważna jest rozkmina dotycząca wizualnej budowy scen seksu? Jaką rolę odgrywa w jej pracy doświadczenie queerowania sceny klubowej i teatralnej początku lat 2000. w Polsce?

Kaśka jest także prowadzącą jednej z odsłon audycji "Lepiej Późno niż Wcale" w Radiu TOK FM której jestem wydawczynią :)

obiecane w odcinku linki do kwestii, których nie rozwijałyśmy w rozmowie:

Dziś przede wszystkim o roli spojrzenia w filmie, i tego jak spojrzeniem buduje się opowieść o ciele i seksualności.

Bo okazało się, że świat wiedział, a ja nie - "męskie spojrzenie" to nie tylko tendencyjna narracja i randomowe rozbieranie kobiet na ekranie, ale zaczyna się już na poziomie wizualnego języka filmu, czyli planowania kadrów i ujęć.

Inspiracją dla tego odcinka, był film Niny Menkes „Brainwashed: sex, camera, władza” z 2022, która przełożyła swój wykład dla studentów szkoły filmowej na dokument, który powinna obejrzeć każda osoba, która ogląda filmy i seriale (czyli wszyscy).

przydatne linki:

znajdź mnie na instagramie :) https://www.instagram.com/klaczynska.karolina/

Niczego sobie nie obiecywałam po tym powrocie. Wiedziałam, że w GIRLSach jest sporo seksu, ale to co zobaczyłam bardzo mnie zaskoczyło - czy to był cringe? Czy historia Leny Dunham może dziś powiedzieć cokolwiek ciekawego o seksualności?

Znajdź mnie na instagramie -https://www.instagram.com/klaczynska.karolina/

_____________

W tym odcinku cytuję fragment eseju Agnieszki Graff "Dziewczyny na mapie amerykańskich sporów o kobiecość, seks i politykę płci. Backlash, postfeminizm czy postpostfeminizm?"

artykuł o Shoshanie o którym wspominam w podcaście: https://www.heyalma.com/shoshanna-shapiro-is-the-unsung-jewish-hero-of-girls/

W odcinku opowiadam o początkach wibratora, jako gadżetu erotycznego i jego skomplikowanej (a może lepiej powiedzieć - KOMPLIKOWANEJ) historii.

W 1998 r. w jednym z pierwszych wywiadów promujących serial "Seks w Wielkim Mieście" Sarah Jessica Parker (odtwórczyni głównej roli felietonistki Carrie Bradshaw) stwierdza, że jej bohaterka jest "antropolożką seksualności" - czy faktycznie to co przedstawiał serial jest dobrą obserwacją życia romantyczno-erotycznego wielkomiejskich singli przełomu lat 90/00?

Dla wielu osób ten serial, był jedną z pierwszych "poważnych" lekcji edukacji seksualnej - czego więc uczył i czy po latach mu wierzymy?