
Sign up to save your podcasts
Or


Versos en un suspiro
Presto versos en un suspiro Poesía para detener el tiempo 1. Las horas y minutos pisan los talones de mi edad Van ganando terreno y mis años van perdiendo velocidad Tan cansado de estar cansado, tan harto de estar harto Tan soñador sin tener sueños Tan muerto de muerte Y tan despierto como un oso invernando Los días y semanas llevan prisa No hacen pausa ni descansan Abandonan a los caídos sin mirar atrás Tan acabado sin haber empezado Tan vivo sin vivir Tan a gusto con el disgusto O tan feliz con la infelicidad Tan necio sin negarlo todo Y solo diciendo la verdad cuando miento Tan rosa como una figura de aire y tan roto sin llegarme a romper.
This is episode 193 of the podcast PrestoCast Daily by @sara, published on October 8, 2026. You can leave text and audio comments at this link.
Buenos días. Esto es PrestoCast Daily. Ayer, miércoles 7 de octubre, se publicaron 39 episodios en PrestoCast. Borja habló del gemelo digital en Bermats, Víctor Manuel recordó la sonda Luna 3 y la batalla de Lepanto, Néstor explicó la nebulosa Norteamérica y Yago presentó su episodio Yehuato. Además, hubo inteligencia artificial creando música, precarización laboral, poesía y diseño gráfico que no comunica. Buenos días y buenos audios.
Escucha el capítulo completo:
¿Tu gato ha atacado de repente a un compañero que no estaba haciendo absolutamente nada?
This is episode 139 of the podcast israelem prestocast by @israelem, published on October 7, 2026. You can leave text and audio comments at this link.
Bueno, pues parece que finalmente tenemos convocatoria de web general el 11 de noviembre. Y sinceramente, tiene nariz el asunto. Es decir, vas a hacer una web general cuando las cámaras están disueltas, cuando está a punto de comenzar una campaña electoral, digo a punto porque técnicamente son dos semanas, ¿vale? A punto de comenzar una campaña electoral y tu convocatoria no es contra el gobierno cuando la huelga general precisamente hay países que o la tienen prohibida o muy limitada porque se entiende como una huelga política no como una huelga de trabajadores como tal no hay reivindicaciones obreras, digámoslo así así que nada todo correcto con nuestros sindicatos PrestoCast
Relatos en partes como diria Jack , a las 22:30 de la noche para que dormir no sea lo unico que preocupe a vuestra mente.
Presto relatos en partes. Diario D. Minuto 10. Hundido en un espasmo violento, quiero huir. No soporto ese océano de sufrimiento. Me ahogo. Siento que mi alma se borra, se desdibuja. Caigo. Lento. Todo es vacío. Me pierdo. Abro los ojos y mis dedos acarician unas lágrimas que como ríos inundan un rostro desolado por el sufrimiento y una pena anclada a una posible eternidad Miro esos ojos agotados y siento su cansancio ancestral sus ganas de encerrarse en el olvido
This is episode 144 of the podcast Galegogeek express by @galegogeek, published on October 7, 2026. You can leave text and audio comments at this link.
Muy buenas a todos, ¿qué tal? Soy David y os doy la bienvenida a episodio 144 de Galeo Express. Pues nada, aquí ya con lluvia y tal. Hoy me gustaría comentaros la parte que no me gusta del podcasting, que es la edición. O sea, no me gusta editar los audios, o sea, me da muchísima perecha. De hecho, grabé un episodio con ver señal que hay en ese podcast de hacer edición. Pues lo grabé el sábado pasado y de momento aún está sin publicar porque entre que no tengo mucho tiempo y que no me gusta, pues aún no le cuento de intentar hacerlo ahora por la noche y por la escena. y pues entra un rato en el portátil y tal claramente tampoco lleva mucha edición porque realmente le meto la música en la edición, la música al final corto algunas partes y mejoro un poco el audio y ya está, o sea, antes intentaba hacer más cosas ahora ya no, porque si no, no doy publicado nada, entonces bueno, comentad a vosotros cómo lleváis el tema de la edición, si lo editáis mucho si no, y tal, yo te digo yo es la parte que menos me gusta y creo que voy a crear algo a automatizar de alguna forma esto para poder editar los podcasts más rápidamente, venga, un saludito, chao, chao
[sons.red/podcast/limiar](https://sons.red/podcast/limiar/)
Es de quen gosta que lle recomenden novos podcasts?
Efemerides del tiempo en casi un minuto
Ocurrió un día del ayer Aquella mañana el mar estaba demasiado tranquilo Fue el 7 de octubre de 1571 Yo avanzaba en 300 de barcos Era una galera de la Liga Santa Y frente a nosotros aparecía la enorme flota otomana Los remos golpeaban en agua Los soldados preparaban sus armas Entonces, cambió el camino Las dos flotas comenzaron a acercarse Vi venir hacia mí a la galera de Alipacha Los dos embolones chocaron por el camino Quedamos atrapados, unidos por la madera El dios y la santi Sobre mi cubierta combatieron soldados españoles Venecianos y otros hombres de la liga Después de horas de lucha, la flota automana Fue derrotada Yo quedé destrozada, pero seguía flotando Aquel día, el Mediterráneo Aprendió que hasta una galera Puede convertirse en historia Pestos
This is episode 3 of the podcast Ufonías by @rnf, published on October 7, 2026. You can leave text and audio comments at this link.
Non me gusta a fotografía da portada do libro de Julian Barnes e Elizabeth Finch. Cando lés a historia, a verdade é que é cádraco que está contando, pero cada vez que vexo esa imaxe penso, non me gusta. E iso que debo recoñecer que a editorial era anagrama ten portadas absolutamente maravillosas. Por exemplo, a miña preferida é a dos detectives salvaxes de Roberto Bolaño. Aí podes ver un cadro con catro figuras masculinas, con traxe sombreiro, que están quietos e inmóviles nunha praia. Pensaba erróneamente que era obra dun pintor ou dunha pintora mexicana, pero non, resulta que o seu autor é escoceso. Ainda que quen sabe, porque xa deixou escrito o gran Roberto Bolaño que México é unha homenaxe a todo o que existe e o que non existe tamén. Así que ben podería ser alguén mexicano da conca mineira de Escocia.
This is episode 167 of the podcast relatoscodize by @relatoscodize, published on October 7, 2026. You can leave text and audio comments at this link.
Capítulo 3 Al cuarto día le pregunté por los demás. ¿Cuántos eran? ¿Dónde estaban? Somos muchos, dijo. Pero no todos han bajado. El general golpeó el cristal. Hay más naves. El prisionero asintió despacio. Tenía las muñecas rojas de las correas y la piel gris de cansancio. Viajamos mucho tiempo, dijo. Quedaban pocos con vida cuando llegamos. ¿Y por qué aquí? No respondió Miró la puerta por la que se oían los pasos de los niños del complejo Y se le llenaron los ojos de lágrimas Esos pequeños Susurró No deberían estar aquí cuando lleguen los otros Sentí un frío que me subió por la nuca ¿Qué otros? Cerró los ojos y no volvió a decir una palabra en toda la noche PestoCast
From the publisher's feed