در تعالیم کتاب مقدس به این نکته اشاره شده است که مرد و زن، به شباهت خدا آفریده شده اند و هیچ کدام به تنهایی نمی توانستند جلوه کامل جلال خدا باشند. وقتی در اناجیل برخوردهای عیسی مسیح با زنان را می‌‌‌بینیم، به خوبی در می‌‌‌یابیم که چرا زنان تا آخرین لحظه حتی تا پای صلیب، خداوند خود را ترک نکردند. عیسی مسیح زنان و حتی زنان بدکاره را به راحتی به حضور خود می‌‌‌پذیرد، چرا که رسالت خویش را در بازگرداندن گناهکاران به سوی پدر آسمانی می‌‌‌داند تا حدی که به او لقب دوست گناهکاران را می‌‌‌دهند. زن در مسیحیت به ارزش والای خود پی برده است و اینکه هیچ‌ چیز و هیچ کس، بر او برتری‌ ندارد و او در برقراری ملکوت خداوند، همانقدر سهیم است که یک مرد سهم دارد.