رادیو صدای زندگی

اگر خانواده ای صاحب طفل نمی شود، علت آن هم می‌‌تواند در شوهر و هم در خانم خانواده باشد. پس چه بهتر که مردها هم مانند همسران شان در همان ابتدا به خاطر رفع مشکل به طبیب مراجعه کنند تا خانواده از هم نپاشد. به فرزندی پذیرفتن کودکان بی سرپرست کار نهایت شایسته ایست که هر خانواده می‌‌‌توانند انجام بدهند. با این کار نه تنها خانواده‌ها از هم نمی پاشند بلکه خدمت شایسته ای برای جامعه هم انجام می‌‌‌شود.

در جامعه سنتی و مردسالار ما دختران و زنها موجودات درجه دوم به حساب می‌ایند و حقوق انسانی آنها پایمال می‌گردد. مشکلات زنان در افغانستان یک یا دو نیست، زنان این سرزمین با مشکلات عدیده ای روبرو هستند. این زنان حتی فعلا حق گشت و گزار را در بیرون از منزل را ندارند. خشونت‌های خانواده‌گی، لت و کوب خواهر توسط برادر و همچنان لت کوب و شکنجه عروس توسط خسر و خشو سبب شده که بسیاری از زنان دست به خود کشی بزنند و یا به مواد مخدر پناه ببرندن.

خشونت دیگری خانواده‌گی، دختر خود را به بد دادن و یا زیر سن قانونی به شوهر دادن است.

عیسی در این داستان جمله رویدادفرینی را می‌‌گوید: من قیامت و حیات هستم. آن که به من ایمان آورد، حتی اگر بمیرد، زنده خواهد شد. ایلعازر دوباره زنده شد، اما سال‌ها بعد باز هم جسمانی مرد. معجزه واقعی، زندگی ابدی و روحانی است که با ایمان به مسیح شروع می‌‌شود. پیام زنده شدن ایلعازر برای مردم ما این است که «امید آخرین چیزی نیست که می‌‌میرد، زیرا زندگی در دست کسی است که بر مرگ پیروز شد» این داستان دعوتی است به عبور از وضعیت مرگ روحانی و ناامیدی، و داخل شدن به نور، حیات و آزادی که مسیح به انسان‌ها عطا می‌‌کند. بسیاری از مردم ما ممکن است احساس کنند که شرایط فعلی کشور، آینده جوانان، و وضعیت زندگی‌شان مانند آن قبر چهار روزه، تاریک، ناامیدکننده و غیرقابل تغییر است. معجزه ایلعازر به زندگان یادآوری می‌‌کند که وقتی همه راه‌ها بسته است و بوی ناامیدی می‌‌آید، خداوند عیسی مسیح بر غیرممکن‌ها اقتدار دارد و می‌‌تواند از دل تاریک‌ترین وضعیت‌، زندگی و شروعی تازه بیرون بکشد. در کتاب مقدس، مرگ روحانی به معنای جدایی ابدی انسان از خداوند به دلیل گناه است. کسانی که به عیسی مسیح ایمان نیاورند، در همین زندگی زمینی نیز از نظر روحانی مرده محسوب می‌‌شوند و در شرف محکومیت ابدی هستند.

سفر دید انسان را وسیع می‌‌‌کند. جوانی که سفر کرده، معمولاً تحمل و درک بیشتری نسبت به دیگران دارد. چون جوانی زمان شکل‌گیری شخصیت است. وقتی یک جوان سفر می‌‌‌‌‌‌کند، با فرهنگ‌های مختلف، آدم‌های متفاوت و شرایط گوناگون روبه‌رو می‌‌‌‌‌‌شود. این تجربه‌ها باعث می‌‌‌‌‌‌شود نگاهش بازتر شود و دنیا را بزرگ‌تر از محیط محدود خود ببیند. سفر به جوان یاد می‌‌‌‌‌‌دهد که مستقل باشد، تصمیم بگیرد، مشکلات کوچک را خودش حل کند و مسئولیت‌پذیرتر شود. حتی یک سفر کوتاه به یک شهر دیگر می‌‌‌‌‌‌تواند درس‌های بزرگی داشته باشد. سفر می‌‌‌‌تواند یک مکتب بزرگ زندگی باشد، مخصوصاً برای جوانان.

شب‌نشینی‌های طولانی‌مدت و دیر خوابیدن تأثیرات منفی زیادی بر سلامت جسم و روان می‌‌‌‌‌گذارد. خصوصن، اگر این دورهمی‌ها و شب نیشینی هادر چارچوب سالم و با هدف خوب نباشد، می‌‌‌‌تواند تأثیرات منفی زیادی در روابط و مناسبات داشته باشد. اشخاص متاهل باید از این شب نیشینی‌ها دوری بجویند. در غیر آن فضای خانه مکدر خواهد شد.

این داستان بازگو کننده نجات است. تمام مردم دنیا مانند همان پسر آن بیوه زن در گناه مرده اند. شخصی مرده کاری از خود کرده نمی تواند، حتا از کسی کمکی طلب کرده نمی تواند. اما خدا دلش به حال ما سوخت. عیسی را فرستاد تا ما را با او زنده کند، تا در همین زندگی تصمیم بگیریم که تنها راه نجات در عیسی مسیح است!. خدا را باید شکر بگویم و برای انجام اراده او از آن استفاده کنیم. وضعیت آن بیوه زن سوگواری و تلخی بود. او قبلا شوهر خود را از دست داده بود، و حالا تنها پسرش، یعنی یگانه نان آور او مرده بود. مردم فکر کردند عیسی یک نبی است، که مانند انبیایی عهد عتیق ایلیا و الیشع مرده را زنده کرده بودند. اما عیسی برتر از یک نبی می‌باشد، او خودش خداست. آمد تا ما را از هلاکت و مرگ دوم روحانی بعد از مرگ جسمانی نجات دهد.

احترام به تفاوت‌ها به این معناست که بپذیریم همهٔ انسان‌ها کپی و مثل هم نیستند و قرار نیست مثل هم فکر کنند، ظاهر شوند یا زندگی کنند. این موضوع یکی از ارکان اصلی شعور اجتماعی و آرامش در روابط فردی و اجتماعی است. تفاوت‌های ظاهری، سلیقه‌ای یا توانایی‌ها باعث برتری کسی بر دیگری نمی‌شود و هیچ‌کس نباید به خاطر این تفاوت‌ها مسخره شود. پس تفاوت‌ها در خانواده می‌‌‌توانند به زیبایی‌ها بیفزایند. احترام به این تفاوت‌ها، کلید خوشبختی و آرامش در خانواده اجتماع و روابط است.

استعدادها می‌توانند از کارهای کوچک آغاز شوند و به تغییرات بزرگی منجر شوند. هر کودک باید بفهمد که خداوند استعدادهایی منحصر به فرد به او عطا کرده است.

پولس وسیلاس بعد از آنکه کلام خدا را برایش تشریح کردند، او و خانواده‌اش را تعمید دادند. دلیلی برای صبر کردن وجود نداشت. به علاوه ایشان فردای آن روز آزاد می‌‌شدند. زندانبان و خانواده‌اش از آنجایی که ایمان آوردند، پُر از شادی شدند. از این امر می‌‌توانیم تصور کنیم که آنان همچنین از روح‌القدس نیز پُر شدند. یکی از ثمرات روح‌القدس شادی است.

یکی از سنن رایج یک جامعه مرد سالار اینست که مردان فکر می‌کنند، برتر از زنها هستند و چه بسا یک عده ای از مردان جامعه ما هنوز به این تصور هستند که حق مالکیت بر زنهای خانواده را دارند. در چنین خانواده هایی، هرگاه زنی نتواند به هر علتی کودک به دنیا بیاورد، مرد خانواده به خود حق می‌دهد که زن دوم بگیرد و اگر آن مرد لازم دید که زن سوم و چهارم را بگیرد، کسی بطور جدی مانع او شده نمیتواند. هرگاه در چنین خانواده‌ها، مرد خانواده به علت بیماری و یا نَقص جسمانی و یا هر علت دیگر نتواند صاحب کودک شود، پذیرفتن نَقص و یا عیب جسمانی برای مرد مشکل می‌شود، زیرا این تصور در ذهن او نهادینه شده که مردها عیب ندارند، هر عیبی هست در همسران آنهاست.