امانت‌داری یعنی وقتی چیزی به شما داده شد – فرق نمیکند یک سامان بازی باشد، یک گپ باشد و یا یک مسئولیت باشد – شما او را باید مثل مال خودتان بلکه حتی بهتر مراقبت‌کنیند. امانت‌داری یکی از صفات اصلی یک انسان با ایمان است. اگه کسی امانت‌دار نباشد، هیچ‌کس به او اعتماد نمی‌کند. امانت‌داری پایه اعتماد است. اگر شما امانت‌دار خوب باشید، همگی به شما اعتماد خواهند کرد. اما اگر یک بار خیانت کنید، حتی اگر بعد از آن صادق هم شوید، باز هم مشکل است که دیگرا به شما اعتماد کنند.

وسایل شخصی همو چیزهایی است که از خودی ما است، مثل قلم، کتاب‌ یا بوت‌های ما، یا حتی بازیچه‌ای که مادرجان یا پدرجان بری ما خریدن. وسایل شخصی یعنی چیزی که خدا به ما و شما داده تا استفاده کنیم. اگر بسازی، هم خودت نقص می‌‌‌کنی، هم فامیل ت جیگر خون می‌‌‌‌شه. چرا باید این قدر متوجه وسایل شخصی خود باشیم، یک دلیل مهمش این است که وقتی ما از وسایل خود مراقبت می‌‌‌کنیم، در حقیقت به خودما احترام می‌‌مانیم. اگر ما وسایل خود را خوب و درست نهگداریم، مثل قلم و کتابچه و لباس مکتب، در حقیقت ما به اقتصاد خانواده کمک می‌کنیم، پدر جان و مادر جان ما ضرورت ندارند که به خاصر خرید قلم و کتابچه یا لباس مکتب، پول مصرف کند.

زمان، ارزشمندترین دارایی انسان است که هرگز قابل بازگشت یا ذخیره‌سازی نیست. درک این حقیقت که زمان از طلا با ارزش‌تر است، به شما کمک می‌‌‌‌کند تا با برنامه‌ریزی دقیق، از فرصت‌های محدود زندگی برای رسیدن به اهداف خود نهایت استفاده را ببرید. زمان مانند چاقويي است كه مي شود هر استفاده ای از آن نمود يا اتوبوسي كه همه در آن نشسته اند؛ يكي در خواب، يكي در حال مطالعه، يكي در حال حرف زدن و بالاخره اتوبوس مي رود، اما خوش به حال كسي كه اين زمان را به زيبايي سپري مي كند و كارنامه مفیدی در استفاده از وقت دارد. زمان تنها دارايي مشترك بين انسانهاست كه برخي چقدر زيبا و درست از آن بهره مي برند. حتي ثانيه‌ها برايشان ارزشمند است و در ثانيه‌ها موفقيت خود را مشاهده مي كنند. ولي افسوس براي برخي روزها و ماهها و سال‌ها ارزشي ندارد. واقعا با زمان مي شود طلا به دست آورد، ولي با طلا نمي توان زمان بدست آورد.

برای از بین بردن گناه، باید ترکیبی از توبه و برگشت از گناه، جبران با کارهای نیک، و قطع عوامل زمینه‌ساز را به کار گرفت. خداوند در کلامش به رحمت گسترده‌اش اشاره کرده و توبه واقعی را نه تنها باعث پاکی، بلکه تبدیل بدی‌ها به نیکی‌ها می‌‌‌‌داند. طوریکه همه می‌‌دانیم، نتیجه گناه مرگ است. باید که از گناه دوری کنیم و از عیسی مسیح بخواهیم که ما را در این امر سترگ کمک کند. زیرا عیسی مسیح کسی است که بر مرگ و گناه پیروز شده است.

همه ما دچار اشتباه می‌‌شویم. اصلا اشتباه كردن بخشی از زندگی ماست و می‌‌دانیم كه انسان جایزالخطاست، اما برای بعضی از افراد اشتباهات كوچك با افسوس و پشیمانی‌های بزرگی همراه می‌‌شود و ابعاد مختلف زندگی‌شان را تحت تاثیر قرار می‌‌دهد. درس گرفتن از اشتباهات نیازمند پذیرش مسئولیت، تحلیل دقیق علل خطا و ایجاد تغییر در رفتار است. تبدیل شکست‌ها به تجربه‌های ارزشمند، از تکرار دوباره‌کاری‌ها جلوگیری کرده و مسیر رشد فردی و حرفه‌ای را هموار می‌‌‌‌‌کند. به جای سرزنش کردن خود، شجاعانه اشتباه را بپذیرید. پذیرش اولین قدم برای یادگیری است. ریشه‌ای خطا را بررسی کنید که چه عواملی باعث بروز این اشتباه شدند. از خود بپرسید چه چیزی باعث این اتفاق شد؟

مهارت‌های اجتماعی به مجموعه‌ای از توانایی‌های ارتباطی، رفتاری و شناختی گفته می‌‌‌شود که به افراد کمک می‌‌‌کنند با دیگران به شکل مؤثر، سالم و سازنده ارتباط برقرار کرده و از تنش‌ها جلوگیری کنند. مهارت اجتماعی یعنی چطور همراه مردم رفتار کنیم، چه وقت گپ بزنیم، چه وقت گوش بدهیم، چطو همکاری کنیم و چطور با یک دیگر خود مهربان باشیم. اگر مهارت‌های اجتماعی را یاد بگیرییم و آن را در زندگی خویش پیاده نماییم، ما مردمان موفقی در جامعه خواهیم بود.

کتاب مقدس زخم‌های درونی انسان (مانند دل‌شکستگی، تروما، غم، اضطراب و طردشدگی) را نادیده نمی‌گیرد، بلکه به عنوان کتابی شفابخش، رویکردی عمیق و تسلی‌بخش نسبت به آن‌ها دارد. پیام اصلی کتاب مقدس این است که خداوند از دردهای پنهان آگاه است، نزدیک زخم‌خوردگان است و قدرت شفای روح و روان را دارد. کتاب مقدس برخلاف عقیده «مرد باش و گریه نکن»، انسان‌ها را تشویق می‌‌کند تا دردهای خود را به خدا بگویند. کتاب مقدس می‌‌گوید رنج‌ها بیهوده نیستند و خدا می‌‌تواند از آن‌ها برای رشد شخصیت و ایمان استفاده کند. حتی عیسی مسیح پس از زنده شدن، جای زخم‌های میخ و نیزه را بر بدن داشت. این نشان می‌‌دهد که زخم‌ها ممکن است پاک نشوند، اما می‌‌توانند «جلال‌یافته» و به نشانه‌هایی از پیروزی و قدرت تبدیل شوند، نه ضعف. هموطنان عزیز: عیسی مسیح شما را برای این نجات - شفا - سلامتی و آرامی دعوت می‌کند؛ تا در زمان سختی‌ها و دردهای تان قوت و شادی داشته باشید.

برۀ خدا به چه معنی است؟ این عبارت به گذراندن قربانی برای خدا اشاره می‌‌‌‌‌کند. یهودیان برای کفارۀ گناهان شان، حیواناتی را برای خدا قربانی می‌‌‌‌کردند. حیوان به عنوان فدیۀ گناه بکار برده می‌‌‌‌شد. به همان طریق عیسی مسیح قربانی شد تا گناه جهان یعنی گناهان تمامی کسانی را که به او ایمان دارند «بردارد». وی بره‌ای بود که به مذبح برده می‌‌‌شد و اشعیای نبی نیز در مورد او نبوت کرده بود. او قربانی گناه بود. ایمانداران به واسطۀ قربانی شدن او، یکبار و برای همیشه از گناهانشان پاک می‌‌‌شوند. یحیای تعمید دهنده می‌‌‌دانست که عیسی نه تنها مسیح موعود است، بلکه همچنین برۀ خدا نیز می‌‌‌باشد که تمامی گناهان جهان را خواهد شست.

رعایتی ادب در گفتگو یعنی وقتی همراه کسی گپ می‌‌‌‌زنید، با احترام گپ بزنید، صدای خود را بالا نکنید، گپ بد نزنید و به نوبت گپ بزنید و منتظر نوبت خودت باشید. ادب همین است که اجازه بتیم طرف مقابل ما گپ خود را خلاص کند، بعد ما گپ خود را بزنیم. وقتی که کسی گپ می‌‌زند به صحبت‌های او گوش بیتم و توجه داشته باشیم و این کار ما باعث می‌شود که نفر مقابل وقتی ما گپ می‌زنیم به گپ‌های ما گوش دهد و توجه کند.

دوستی‌های سالم و پایدار بر پایه‌ی احترام متقابل، اعتماد، ارتباط موثر و حمایت عاطفی استوارند. این روابط به جای وابستگی ناسالم، فضایی برای استقلال و رشد فردی فراهم می‌‌‌‌‌‌کنند و باعث کاهش استرس و افزایش احساس تعلق خاطر در زندگی می‌‌‌‌‌‌شوند. پایه و اساس هر رابطه پایداری، روراستی و اطمینان خاطر از نیت‌های خوب یکدیگر است. دوست و دوستی این معنی را می‌‌دهد که وقتی دو نفر همدیگر را دوست دارد، به یکی دیگر خود کمک می‌‌کند، خوشی و غم خود را شریک می‌‌سازند و هیچ وقت به یکی دیگر خود ضرر نمیرسانند. دوستی و صمیمیت باعث اعتماد می‌شود.