دوستی‌های سالم و پایدار بر پایه‌ی احترام متقابل، اعتماد، ارتباط موثر و حمایت عاطفی استوارند. این روابط به جای وابستگی ناسالم، فضایی برای استقلال و رشد فردی فراهم می‌‌‌‌‌‌کنند و باعث کاهش استرس و افزایش احساس تعلق خاطر در زندگی می‌‌‌‌‌‌شوند. پایه و اساس هر رابطه پایداری، روراستی و اطمینان خاطر از نیت‌های خوب یکدیگر است. دوست و دوستی این معنی را می‌‌دهد که وقتی دو نفر همدیگر را دوست دارد، به یکی دیگر خود کمک می‌‌کند، خوشی و غم خود را شریک می‌‌سازند و هیچ وقت به یکی دیگر خود ضرر نمیرسانند. دوستی و صمیمیت باعث اعتماد می‌شود.

رعایت نکات کلیدی بهداشت فردی و عمومی، پایه‌ای‌ترین راه برای پیشگیری از بیماری‌ها و تضمین سلامت جسم و روان است. این اصول شامل شستشوی مداوم دست‌ها، رعایت بهداشت دهان و دندان، حفظ سلامت پوست و تغذیه سالم می‌‌‌‌‌شود. دست‌های خود را مرتباً با آب و صابون (حداقل به مدت ۲۰ ثانیه) بشویید تا از انتقال آلودگی‌ها جلوگیری شود. هرگز از روی پاک، برس دندان، شانه و کریم دندان به صورت مشترک با دیگران استفاده نکنید. وقتی از بیرون می‌آید، یا به حیوان دست می‌زنید و یا بعد از بازی حتمن دست تان با صابون بشویید تا مریض نشوید.

بعضی افراد همیشه پی دردسر می‌گردند. هرجا جنگ و دعوایی رخ می‌دهد فورا آنجا حاضر می‌شوند و حتما هم باید عکس العملی از خود نشان دهند. موسی یکچنین فردی بود. ظاهرا همیشه می‌خواست از حق دیگران دفاع کند. در تمام زندگی اش؛ بهترین و بدترین حالات او را هنگامی شاهدیم که نسبت به حوادث پیرامونش واکنش نشان می‌دهد. بسیار وقتها به جای آنکه برای رفع مشکلات دعا کنیم؛ لب به شکایت می‌زنیم. بعضی از مشکلات را می‌توان به کمک عقل خرد و با داشتن یک برنامه ریزی صحیح برای زندگی؛ حل نموده و برخی دیگر را از طریق مشورت و تبادل نظر حل و فصل می‌شود. بنابراین هرگاه احساس کردیم می‌خواهیم لب به غرغر و شکایت بگشاییم؛ باید با جدیت دست به دعا بردارایم زیرا گله و شکایت جز اضطراب و فشار ذهنی چیزی دیگر در پی ندارد. چقدر خوب خواهد که در کنار هم در روزهای سختی و درد برای خانواده و دوستان و حتا بزرگان قوم و خویش و دولت مردان خویش مانند هارون و حور ایستاده شویم و دستان خادمین کلیسا و خدمتگزاران روحانی را به سوی خداوند بلند کنیم. مانند هارون و حور که در دو طرف موسی ایستادند و دستهای او را بالا نگاه داشتند. تا در کشور ما صلح و صفا و پیروزی ایمان به سوی خداوند عیسی مسیح خدای محبت و راستی مردم بپذیرند و نجات را در ایمان به او دریافت کنند.

وقتی به عهد عتیق نگاه می‌‌کنیم، قوچ یک قربانی جایگزین بود. یک قربانی به عوض اسحاق بود. این اولین نمونه از قربانی جایگزین در کتاب مقدّس است، یک زندگی برای زندگی دیگر داده می‌‌‌شود. این شکل از قربانی، در واقع اساس و پایه قربانی کفاره گناهان است، که بعداً در کتاب لاویان فصل ۶ به تفصیل شرح داده شده است. این انسان گناهکار بود که سزاوار مجازات مرگ بود، اما خداوند به واسطه رحمت خود عوض و جایگزینی برای این مجازات فراهم کرد. در عهد قدیم این جایگزین یک حیوان بود؛ در عهد جدید این جایگزین، عیسی مسیح، آخرین و کاملترین قربانی است، که بعد از آن دیگر هیچ نیازی به سایر قربانی‌ها برای گناهان ما وجود ندارد.

تسلیم شدن انتظار در خاموشی و آشتی با اراده خداست. شخصی که به شما آسیب رسانده شما انتظار زودتر داشته باشید که حتما می‌اید و از من با فروتنی عذرخواهی می‌کند. شاید بسیار وقت‌ها بخواهید پیش از عدالت خدا شما عمل کنید و شخص مقابل را به سزای اعمالش برسانید. اما تسلیم بودن به پدر آسمانی یعنی منتظر زمان خدا شدن و پذیرفتن اراده او. داوود هم فریاد می‌زد و می‌گفت خداوندا آیا مرا فراموش کردی؟ صدای مرا و غم دلم را می‌بینی؟ اما ارمیا نبی یاد گرفته بود که چطور بر عدالت خدا انتظار بکشد. زخمی‌ها از بی عدالتی می‌نالند و در تلخی باقی می‌مانند. اگر شما نیز خود را بی ارزش حقیر شده و زخمی حس می‌کنید؛ همه چیز را به دست‌های او بسپارید. دست‌ها و نفس گرم او؛ شما را احیا و تازه خواهند نمود. آنچه را که به دست خدا می‌سپاریم از آن محافظت می‌کند و به آن برکت می‌ دهد. دست آفریننده ای خدا به خاک زمین خورد و او از آن انسان را سرشت.

چه بسیارند بازی‌های کودکانه ای که با زخم‌های بزرگان قطع می‌شوند. چه بسیارند مردمانی که تا واپسین لحظات عمر فانی خود؛ از زخم‌ها آزاد نمی شوند و زخمی و مجروح دار فانی را وداع کرده و زخم‌ها را با خود به قبر می‌برند و عواقب آنها را به داوری ابدی. عیسی مصلوب زخمی با دعا و بخشش روی صلیب شروع کرد و با سپردن و بخاطر پرداختن بهای سنگین گناه‌های من شما تمام کرد و کار شیطان را و مرگ را ختم کرد. موسی مرد خدا پیش از مرگش کلمات زیبای سرود و برکت را بر قوم برگزیده خدا نوشت و گفت. پس چه خوب که تسلیم خدا باشید. در برابر شیطان ایستادگی کنید تا از شما بگریزد. تسلیم شدن همه چیز به خدا پدر کلید دیگر آزادی زا زخم‌ها می‌باشد که خداوند آن را به ما می‌دهد. کسانی که درک درست از خدای حقیقی ندارند و انجیل را نخواندند اشخاصی زخمی هستند که به سختی تسلیم نمی شوند به خدا؛ دنبال کارهای شیطان اند. تسلیم شدن یک مکاشفه الاهی است که به ما کمک می‌کند تا با خدا آشتی کرده و شفا یابیم. راحیل قبل از مرگ نا به هنگامش در زمان به دنیا آوردن فرزند دومش از میان دردهایش بر او اعلان نادرستی کرد پسر خود را فرزند درد نامید. اما یعقوب نام او را بنیامین گذاشت فرزند تسلی پدر شد. جسم را به خاک می‌سپاریم اما روح ما باید به خدای پدر باشد. عیسی متنظر شما است تا زخم‌های شما را شفا بخشد.

عیسی مسیح هنگام صحبت با شاگردانش، بالا برده‌ شد و ابری‌ او را از چشمان‌ ایشان‌ ناپدید ساخت. مسیح بعد از قیامش بارها بر گروههای مختلفی از ایمانداران ظاهر گشت. سپس بعد از چهل روز به آسمان رفت. شاگردان به چشم خود دیدند که عیسی به آسمان بالا رفت. بعد از این دو مرد سفید پوش یعنی دو فرشته بر شاگردان ظاهر شدند. این فرشتگان به شاگردان گفتند: «ضرورتی ندارد که در طلب عیسی به آسمان بنگرید. وی به آسمان رفت تا در کنار پدرش باشد. به آسمان چشم نورزید. کار زیادی در پیش دارید. در موعد مقرر عیسی به همان طریقی که زمین را ترک گفت به زمین باز خواهد گشت.»

صنایع دستی یعنی چیزهایی که مردم به دستای خودشان جور می‌‌‌‌‌‌‌کنند. نه همراه ماشین، فقط با زحمت دست جور می‌‌‌‌‌‌شود. مثلی قالین بافی، سفالی، سوزن دوزی، زرگری و لنگی بافی. قالین افغانستان از نگاه کیفیت در جهان مشهور است؛ به خاطریکه برای بافت قالین از رنگ طبیعی استفاده می‌‌‌شود. صنایع دستی هر کشور معرف یک کشور است.

هر شهر و ولایت بازی و سرگرمی‌های خاص خود را برای اطفال و نوجوانان دارد. مثلا توپ دنده، تشله بازی، دویدن، سنگ انداختن، ریسمان بازی. این بازی‌ها و سرگرمی‌ها نه تنها که باعث دوستی و صمیمیت بین اطفال و نوجوانان می‌‌‌شود بلکه برای صحت شان نیز مفید است و باعث صحتمندی شان می‌‌‌گردد. دختران بازی‌ها و سرگرمی‌های خود را دارند و بچه‌ها هم بازی‌های خاص خود را دارد. این بازی‌ها سرگرمی‌ها صرف فقط برای خوشی نیست. این سرگرمی‌ها به ما یاد می‌‌دهد که یکجای همراه هم کار کنیم، صبر کنیم، و همکاری داشته باشیم.

روز استقلال یادآور ای روزیست که کشور ما، افغانستان، بعد از سال‌ها جنگ و مبارزه با انگلیس‌ها، بالاخره آزاد شد. افتخار این روز مربوط به تمام افغان‌ها می‌‌‌شود به خصوص به تمام قهرمانی که تحت قیادت قهرمان ملی ما، غازی امان‌الله خان، مبارزه کردند. روز استقلال، روزی است که مردم ما دیگر زیر فرمان خارجی‌ها نیستند و صاحب خاک و وطن خود شدن. برای اینکه آزادی خویش را حفظ کنیم، باید تمام ملت افغانستان باهم متحد و هم دست باشند.