Jen la novaĵoj por ĵaŭdo, la dudek-unua de majo.
La internacia komunumo vigle observas la tre streĉan situacion inter Usono, Irano kaj Israelo, dum diplomatiaj klopodoj intense daŭras por malhelpi pli grandan krizon en la regiono. Lastatempe okazis tre streĉa telefona konversacio inter la usona prezidanto Donald Trump kaj la israela ĉefministro Benjamin Netanyahu. Laŭ informoj el diplomatiaj fontoj, ĉi tiu interparolo enhavis tre akran kaj pasian diskuton pri la estonteco de la konflikto kun Irano kaj la ebla evoluo de la situacio. Dum la telefona interparolo, prezidanto Trump klare montris sian preferon malkonstreĉi la situacion kaj trovi rapidan diplomatian solvon por la nuna krizo. Trump esprimis sian fortan deziron atingi intertraktitan interkonsenton kun Teherano kaj li nun aktive esploras eblajn vojojn por atingi ampleksan pakton kun Irano. Tiu ĉi pozicio de la registaro en Vaŝingtono indikas, ke Usono nun klare preferas diplomatian interkonsenton anstataŭ fari novajn militajn atakojn kontraŭ la irana teritorio.
Tamen, ĉi tiu usona sinteno tute ne kongruas kun la planoj de la israela registaro. La ĉefministro Benjamin Netanyahu defendis tre rigidan kaj militeman sintenon dum la konversacio kun Trump. Netanyahu daŭre postulas kaj rekomendas multe pli agresemajn kaj konfrontemajn agojn kontraŭ la irana reĝimo. Li esprimis tre fortajn rezervojn pri la usonaj klopodoj atingi diplomatian solvon, kio malkaŝas gravan kaj profundan malkonsenton inter la du aliancanoj pri la sekureca strategio en la tuta regiono.
Samtempe, la irana gvidantaro kaj la irana Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj publikigis tre severajn kaj publikajn avertojn al la monda komunumo. Irano deklaris, ke ĉiu nova agreso, plia milita provoko aŭ ajna milita ago ricevos tujan, tre fortan kaj decidan respondon de la irana flanko. La irana registaro emfazis, ke tiaj militaj provokoj neeviteble pligrandigus la konflikton kaj nepre tirus la tutan regionon en tre detruan kaj vastan militon.
Por helpi solvi ĉi tiun danĝeran krizon, Pakistano fariĝis tre grava peranto inter la du landoj. Pakistanaj oficialuloj nun aktive uzas sekretajn diplomatiajn kanalojn kun kaj Vaŝingtono kaj Teherano. La pakistanaj reprezentantoj klopodas konstrui ponton inter the du flankoj por mildigi la minacojn kaj malhelpi, ke la milito disvastiĝu kaj detruu la regionan pacon.
Papo Leo la dek-kvara nuntempe preparas sian unuan oficialan enciklikon, kiu estos tute dediĉita al la tre rapida evoluo de artefarita inteligento kaj ĝiaj profundaj etikaj konsekvencoj por la homaro. Ĉi tiu dokumento estos lia inaŭgura encikliko kaj la unua grava teologia mesaĝo de lia pontifikeco. La papo intencas prezenti moralan kaj etikan kadron por la kreado kaj aplikado de sistemoj de artefarita inteligento. La ĉefa celo de la papo estas instigi la mondon adopti sintenon, kiu konsideras la homan dignon kaj la pacon kiel la plej superajn prioritatojn en la teknologia progreso. En la atendata dokumento, li substrekos la absolutan neceson certigi, ke ĉiu teknologia progreso ĉiam servu al la komuna bono de la homaro kaj ke ĝi ne difektu la socian harmonion.
Por subteni ĉi tiun gravan moralan iniciaton, la Vatikano, kiu estas la Sankta Seĝo, oficiale anoncis la kreadon de speciala interna studgrupo. Ĉi tiu nova grupo konsistas el spertaj teologoj, etikistoj kaj teknologiaj spertuloj. Ilia ĉefa tasko estas detale kaj profunde ekzameni, kiel la rapida kaj akceliĝanta uzo de artefarita inteligento influas la homaron. La studgrupo laboros por liveri tre detalajn analizojn kaj konsilojn pri la interrilato de artefarita inteligento kun gravaj temoj, kiel socia justeco, la estonteco de la laboro kaj la privateco de la civitanoj. Per ĉi tiu laboro, la Vatikano celas proponi klarajn gvidliniojn, por ke la homaro povu respondece kaj sekure integri ĉi tiujn novajn teknologiojn en la socion.
En Ĉinio okazis tre kora kaj nekutima renkontiĝo, kiu ĵetas lumon sur la homan flankon de la granda monda diplomatio. Tridek-ses-jara ĉina viro, kies nomo estas Peng Pai, spertis eksterordinaran kaj egan surprizon, kiam li denove renkontiĝis kun la rusa prezidanto Vladimir Putin dum ties vizito en la lando. Ĉi tiu nekredebla kaj tre kortuŝa momento okazis ekzakte dudek ses jarojn, post kiam ili unue renkontiĝis. Kiam okazis ilia unua renkonto, Peng Pai estis ankoraŭ malgranda infano. La juna viro, kiu tute ne atendis tian ŝancon, priskribis la renkonton kiel treege grandan surprizon. Ĉi tiu tre neatendita reunuiĝo montras, ke personaj amikecoj kaj homaj ligoj foje ludas tre interesan kaj daŭran rolon eĉ malantaŭ la plej gravaj kaj formalaj politikaj rilatoj inter grandaj nacioj en nia mondo.