نامه اسکندر به مادرش رسید و او از غم به خود پیچید ولی طبق وصیت درگذشته عزاداری نکرد و سیاه نپوشید. فرزندش هم اهل پادشاه شدن نبود و در دیری به عبادت نشست. بعد از آن سرنوشت فیلسوفان درگاه را هم، هر یک در چند بیت ذکر می‌کند.

شصت و شش سال و شش ماه عمر نظامی بود در سرودن این منظومه

به پایان شد این داستان دری / به فیروزفالی و نیک‌اختری

 

ایشالا که دیگه اسم اسکندر رو نشنویم! بس که داستان‌هاش نچسب و بی‌نمک بودن چه توی شاهنامه چه خمسه!