در باب دوازدهم قابوسنامه کیکاوس پسرش گیلانشاه را نصیحت می‌کند که آداب مهمانی رفتن و مهمانی دادن چیست و مانند فصل‌های گذشته تاکید دارد روی آبروداری و حفظ وجهه

«تا نبید خوش نبود مهمان مکن که همه‌روز خود مردمان نان خورند، سیکی خوش و سماع خوش باید تا اگر در خوان و کاسه تقصیری افتد عیب خوان تو بدان پوشیده گردد ... سیکی که خوری خوشترین خور، و سماع که شنوی خوشترین شنو، و اگر حرامی کنی با کسی نیکو کن تا اگر در آن جهان ماخوذ باشی بدین جهان معیوب و مذموم نباشی»