در تاریک‌ترین لحظه‌ها، زمانی که امید از نفس افتاده و آیندۀ روشنی در افق پیدا نیست، هنوز چیزی وجود دارد که از دل رنج و ویرانی سر برمی‌کشد: زایش.

هانا آرنت می‌گفت معجزه‌ای که جهان انسانی را از سقوط نجات می‌دهد، امید نیست.

بلکه همین واقعیت ساده، اما ژرفِ زاده‌شدن انسان‌های نو است.

امکانی برای آغازی تازه.

حمایت از پادکست:

hamibash.com/owrsi

مقاله: بازدارندگی امید و معجزه‌ی زایش

https://www.aasoo.org/fa/articles/3756

بخشی از فیلم «دست‌نوشته‌ها نمی‌سوزند» ساختۀ محمد رسولف

شعر «خدا کند انگورهای برسند» - الیاس علوی

موسیقی‌های استفاده شده:

Eleni Karaindrou - Eternity and a Day: II. By The Sea

B-Band - Tehran

Arthur Meschian-Where Were you God

Ramiz Guliyev – Lepeler

Farhad Mehrad – The Dark Night

127 Band – Jang

Mahya Hamedi – Deng

Mahan Farzad – Life Story (ft Hossein Alizade)

Amirhossein Shoorche – Unstable Peace

Arash Zarrabi – Tariki Nemimoone

نقاشی روی جلد: رکسانا روزی‌طلب

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.