اینطور فک میکنم که هر کسی به واسهی زندگی و شرایط فیزیکی و ذهنیش یه بازهی احساسی داره و اگه هر حسی یه رنگی داشته باشه، انگاری یه دسته مداد رنگی با خودش داره. دستهی مداد رنگیهای من خیلی بزرگه، اندازهی یه جعبه رنگ دارم. این بخشیش از تجربهی زندگی تو شرایط سخت و تو خانوادهی الکی خوش میاد، بخشیش هم از یک شرایط مغزی به اسم دوقطبی. من دنیا رو بینهایت زیبا، بینهایت لذتبخش و بینهایت غمانگیز و تاریک تجربه میکنم و اگه دوستان اجازه بدن ازین تجربه مسروووورم:)