Την Τετάρτη το βράδυ της 26ης Απριλίου 1944, έντεκα Κρητικοί και δύο Βρετανοί
αξιωματικοί προχώρησαν σε μία παράτολμη πολεμική ενέργεια στην Κρήτη.
Επιχείρησαν και πέτυχαν να απαγάγουν τον Γερμανό Διοικητή των κατοχικών
δυνάμεων του νομού Ηρακλείου και Λασιθίου, τον Στρατηγό Χάινριχ Κράιπε. Η
απαγωγή σχεδιάστηκε από τον επικεφαλής της ομάδας Βρετανό Πάτρικ Λη Φέρμορ
και τον Αρχηγό της Εθνικής Οργάνωσης Δολιοφθοράς Πληροφοριών Ηρακλείου -
Λασιθίου ΕΟΔΠ Μιχάλη Ακουμιανάκη. Το συμμαχικό Στρατηγείο γνώριζε την
επιχείρηση και ανέμενε το αποτέλεσμά της.
Οι άντρες της ομάδας απαγωγής ήταν οι : Πάτρικ Λη Φέρμορ, Στάνλεϋ Μος,
Μανόλης Πατεράκης, Γιώργης Τυράκης, Γρηγόρης Χναράκης, Στρατής Σαβιολής,
Αντώνης Ζωιδάκης, Ηλίας Αθανασάκης, Μιχάλης Ακουμιανάκης, Παύλος
Ζωγραφιστός, Νίκος Κόμης, Δημήτρης Τζατζάς και Αντώνης Παπαλεωνίδας.
Από την Τετάρτη 26 Απριλίου ως το πρωινό της Δευτέρας 15 Μαΐου 1944 που
επιβιβάστηκαν οι απαγωγείς μαζί με τον Κράιπε σε σκάφος επιφανείας για τη Μέση
Ανατολή, πολλά γεγονότα εκτυλίχτηκαν στα βουνά και τα λαγκάδια της Κρήτης.
Το εγχείρημα αιφνιδίασε τους Γερμανούς και καταρράκωσε το ηθικό τους. Σε έναν
τόπο που οι ίδιοι αποκαλούσαν «Φρούριο Κρήτη», με χιλιάδες στρατιώτες και
άφθονο πολεμικό υλικό, με δεκάδες ομαδικές εκτελέσεις και απίστευτη βαρβαρότητα
απέναντι στους Κρητικούς, δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι κάποιοι τόλμησαν να
απαγάγουν έναν Γερμανό Στρατηγό, τον επικεφαλής των κατοχικών δυνάμεων των
νομών Ηρακλείου και Λασιθίου Κράιπε. Η απαγωγή έγινε στη διακλάδωση των
Αρχανών προς τις Πατσίδες και το Καστέλλι, στην καθημερινή διαδρομή του
Στρατηγού από την έδρα του στις Αρχάνες ως στον τόπο διαμονής του τη βίλα
Η συμμετοχή των Κρητών στην ομάδα απαγωγής αλλά και η βοήθεια που προσέφερε
ο πληθυσμός στην απόκρυψη, στον εφοδιασμό και στη διαφυγή των απαγωγέων και
του Στρατηγού Κράιπε από την παραλία «Περιστερέ» του Ροδακίνου στη Μέση
Ανατολή, αποτελεί μεγάλο ύμνο και τιμή στο έπος της Κρητικής Αντίστασης. Όλοι,
αλλά και όσοι από τους συμμετέχοντες της απαγωγής έγραψαν ή αναφέρθηκαν
σ’αυτήν, συμφωνούν ότι χωρίς τη βοήθεια των Κρητών, η επιχείρηση Κράιπε δεν θα
είχε επιτυχία. Ήταν μια απαγωγή που έγινε ύμνος και τραγούδι στα στόματα των
Κρητικών. Ο θρύλος της απαγωγής απλώθηκε σ’όλο το νησί, έτσι ώστε δεν υπήρχε
Κρητικός που να μην έλαβε μέρος με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Όποιο κι αν
ρωτούσες θα σου έλεγε : «…ήμουν κι εγώ εκεί…».
Στον Στρατηγό Κράιπε, ο Πάτρικ Λη Φέρμορ και οι άντρες της Κρητικής Αντίστασης
έδωσαν το συνθηματικό όνομα ΘΕΟΦΙΛΟΣ.
Στην επιχείρηση της απαγωγής αλλά και της μεταφοράς και απομάκρυνσης του
Στρατηγού από το Ροδάκινο στη Μέση Ανατολή, πήραν μέρος άνδρες από τις
ανταρτικές ομάδες του Καπετάν Μανόλη Μπαντουβά, του Καπετάν Πετρακογιώργη,
της Ανεξάρτητης Ομάδος Ανωγείων του Καπετάν Χριστομιχάλη, της Εθνικής
Οργάνωσης Δολιοφθοράς Πληροφοριών του Μιχάλη Ακουμιανάκη και του Καπετάν
Πέτρου Παπαδοπετράκη ή Πέτρακα.
Η επιχείρηση εκτυλίχτηκε και στους τέσσερις νομούς της Κρήτης, (στον νομό
Λασιθίου που “ρίχτηκε” με αλεξίπτωτο ο Πάτρικ Λη Φέρμορ, τον νομό Ηρακλείου
που έγινε η απαγωγή, τον νομό Ρεθύμνου τόπο απόκρυψης των απαγωγέων στον
Ψηλορείτη και τα χωριά του και τον νομό Χανίων, τελικό τόπο διαφυγής με σκάφος
επιφανείας του Στρατηγού και των απαγωγέων του).
Για την ενημέρωση του Συμμαχικού Στρατηγείου, πήραν μέρος όλοι οι σταθμοί
ασυρμάτου της Κρήτης, του Τομ Ταμπάμπιν στον Ψηλορείτη, του Άλεξ Ρέντελ στα
βουνά της Δίκτης, του Ντένη Τσικλητήρα στην Ασή Γωνιά των Λευκών Ορέων και
του Ραλφ Στόκμπριτζ στο χωριό Δρυγιαδέ Ρεθύμνου, που έδωσε τελικά το σήμα και
ενημέρωσε για την απαγωγή.
Για όλα αυτά που έγιναν πριν την απαγωγή, κατά τη διάρκειά της αλλά και όσα
ακολούθησαν από τον βάρβαρο κατοχικό στρατό με το «αφήγημα» των αντιποίνων,
η απαγωγή του Γερμανού Στρατηγού στις 26 Απριλίου 1944 θεωρείται αναμφίβολα
η μεγαλύτερη αντιστασιακή πράξη που έγινε στη διάρκεια της τετράχρονης Κατοχής
