Για τους κανόνες ασφαλείας αλλά και τον τρόπο λειτουργίας των σιδηροδρόμων στην Αγγλία και τις… διαφορές που καταγράφονται σε σχέση με την Ελλάδα, μίλησε στο Radio Me και την Σώτια Πεντεδήμου, ο Έλληνας Βασίλης Χρονόπουλος ο οποίος εργάζεται στον σιδηροδρομικό σταθμό του Cambridge.

Ο καταξιωμένος λυράρης και τραγουδιστής μίλησε στο Radio Me για την συμμετοχή του στο ψηφοδέλτιο Ηρακλείου του ΠΑΣΟΚ

Για τα λάθη που οδήγησαν στην έλλειψη συστήματος τηλεδιοίκησης των τρένων μίλησε στο Radio Me ο βουλευτής και αν. τομεάρχης Υποδομών και Μεταφορών του ΣΥΡΙΖΑ

Για απόπειρα συμψηφισμού ευθυνών κατηγορεί την κυβέρνηση τ. εκπρόσωπος και ο υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ

Γιατί διαβρώνονται οι ακτές μας; Πόσο καταλυτικό ρόλο έχει παίξει η ανθρωπογενής παρέμβαση ώστε σήμερα η Ελλάδα, η ακτογραμμή της οποίας ισοδυναμεί με το 1/3 της Μεσογείου, να κατέχει την 4η θέση στην Ευρώπη όσον αφορά την διάβρωση των ακτών της; Τί μπορούμε να κάνουμε;

Σε αυτά και πολλά ακόμα ερωτήματα απάντησε μιλώντας στο Radio Me και την Σώτια Πεντεδήμου, ο Ωκεανογράφος – Περιβαλλοντολόγος – Ιχθυολόγος και υποψήφιος διδάκτορας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Σάββας Νικολιδάκης.

Τα θερμά συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων και ευχές για ταχεία ανάρρωση στους τραυματίες του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη, απηύθυνε μέσω του Radio Me ο πρόεδρος της Ένωσης Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας Ελλάδας Βαγγέλης Σεγρεδάκης. Μιλώντας στη Σώτια Πεντεδήμου, αναφέρθηκε αναλυτικά στην αύξηση της εναέριας κυκλοφορίας που καταγράφεται στην Ελλάδα και επιτάσσει την κάλυψη των 126 κενών οργανικών θέσεων αλλά και την αναβάθμιση των συστημάτων που επιτρέπουν στους εργαζόμενους να είναι περισσότεροι παραγωγικοί και να διασφαλίζουν περαιτέρω την ασφάλεια των πτήσεων.

Μία εκπομπή αφήγησης λαϊκών παραμυθιών, που μεταδίδεται κάθε Σάββατο, από τις 9:00 έως τις 10:00 το πρωί

Αντίθετος με την δημιουργία ενός νέου «γκέτου», μιας «σύγχρονης φυλακής» εμφανίστηκε μιλώντας στο Radio Me και την Σώτια Πεντεδήμου ο πρόεδρος του Παγκρήτιου Πολιτιστικού Συλλόγου Ελλήνων Τσιγγάνων “Η Ελπίδα” Θάνος Κατσαρής, με φόντο τη συζήτηση και την πρόταση που εισηγείται ο Δήμος Ηρακλείου για την μετεγκατάσταση του καταυλισμού των Ρομά. 

Η ασφάλεια της τεχνολογίας βασίζεται στην  ασφάλεια της κοινωνίας και η ασφάλεια της κοινωνίας εξαρτάται από την ασφάλεια της τεχνολογίας.

Ακούστε την εκπομπή  Κοινωνία και Τεχνολογία  - Η γεωμετρία του θανάτου και της ζωής.

Το γυναικείο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου βρίσκεται στο χωριό

Κορακιές Ακρωτηρίου Χανίων. Το καθολικό του Αγίου Ιωάννου δεσπόζει στη μέση

του περιβόλου και τα κελιά των καλογραιών γύρω του βρίσκονται πάντοτε

αγκαλιασμένα από πολύχρωμα λουλούδια και θάμνους. Σ’αυτό το μοναστήρι, η

μοναχή Ελισάβετ πέρασε τέσσερις δεκαετίες της ζωής της. Το κοσμικό της όνομα

ήταν Σοφία, (το γένος Μαρούλη). Είχε παντρευτεί τον Στυλιανό Αποστολάκη από το

χωριό Αλικιανός και απέκτησαν μαζί οικογένεια. Δυο όμορφα παλικάρια, ο Νικόλαος

και ο Χρήστος ήταν τα παιδιά τους. 

Η κάθοδος των γερμανών στην Κρήτη, άλλαξε τη

ζωή της. Ο άντρας της σκοτώθηκε κατά την πρώτη ημέρα της μάχης της Κρήτης, (20

Μαΐου 1941), σε βομβαρδισμό στα Χανιά, ο πρώτος της γιος Νικόλαος εκτελέστηκε

στις 2 Ιουνίου 1941 στην αυλή της εκκλησίας του Τιμίου Σταυρού στον Αλικιανό και

ο δεύτερος γιος Χρήστος εκτελέστηκε την 1 η Αυγούστου 1941 στις όχθες του

ποταμού Κερίτη του Αλικιανού. Ο πόνος και η θλίψη της Σοφίας ήταν αβάσταχτος.

Έτσι κατέφυγε στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου στις Κορακιές Ακρωτηρίου, έγινε

μοναχή και πήρε το όνομα Ελισάβετ.

Η Σοφία Αποστολάκη, προσπάθησε μετά την εκτέλεση του Κερίτη να βρει τον γιο

της ανάμεσα στους νεκρούς. Πώς να τα καταφέρει ; 118 άνθρωποι κείτονταν είτε ο

ένας πάνω στον άλλο, είτε είχαν ριχτεί στους ομαδικούς τάφους στις όχθες του

ποταμού. Δεν τον είδε. Και δεν πίστεψε ποτέ ότι ήταν ανάμεσα στους νεκρούς της

εκτέλεσης. Μετά την κατοχή έγινε η εκταφή των νεκρών. Τοποθετήθηκαν τα οστά

τους στη βάση του σημερινού μνημείου, που βρίσκεται ανατολικά του ποταμού

Κερίτη. Η Σοφία ήταν εκεί. Και πάλι δεν κατάφερε να βρει κάτι από το γιο της. Ένα

ρούχο, ένα σημάδι, τίποτα.

Η Σοφία Αποστολάκη, μετά την εκταφή επέστρεψε στο σπίτι της. Δεν ήθελε να δεχτεί

ότι ο γιος της, ο Χρήστος ήταν ανάμεσα στους νεκρούς. Και τον περίμενε. Τους

πρώτους μήνες μετά την κατοχή, στην αυλή της περίμενε πάντοτε να φτάσει ένα νέο,

είτε ο ίδιος της ο γιος. Ρωτούσε παντού. 

Όσους επέστρεφαν από την γερμανία που

είχαν οδηγηθεί όμηροι. Θα γυρίσει ο γιος μου ; Οι ελπίδες της δεν έσβησαν ποτέ. Και

περίμενε με υπομονή. Μαζί με τις ελπίδες όμως, πλημμύρισε η ψυχή της με θλίψη.

Στο Ακρωτήρι Χανίων, στις Κορακιές, ήταν η γυναικεία μονή του Αγίου Ιωάννου.

Εκεί μόναζε μια ανιψιά της, η Εριέττα Καψωμένου. Το μοναχικό της όνομα ήταν

Ακακία. Και την πήρε μαζί της να τη φροντίζει. Έτσι βρέθηκε η Σοφία Αποστολάκη

στη μονή. Έγινε αργότερα μοναχή και της δόθηκε το όνομα Ελισάβετ. Στην

προσμονή του γιου της του Χρήστου, δεν άλλαξε τίποτα. Πάντοτε τον περίμενε,

στέκονταν στην είσοδο της μονής και όλο ρωτούσε τους επισκέπτες ;

Θα γυρίσει, δε θα γυρίσει ο Χρήστος μου ;