Απρίλιος 1948 στο Δίστρατο, ένα ορεινό χωριό των Ιωαννίνων. Ένα κορίτσι που δεν είχε καλά καλά ενηλικιωθεί, η Λαμπρινή Γώγου, θα οδηγήσει 26 παιδιά του χωριού της, ανάμεσά τους και τα τέσσερα αδέλφια της, στον δρόμο του ξεριζωμού, προκειμένου να γλιτώσουν από τον πόλεμο και τα δεινά του, την πείνα και την ανέχεια. Οδοιπορώντας στις κορυφογραμμές των ορεινών όγκων των Τζουμέρκων και της Πίνδου, το κορίτσι αυτό μαζί με τα παιδιά, ηλικίας από 3 έως 14 χρόνων, θα φτάσουν κάτω από αντίξοες και επικίνδυνες συνθήκες μέχρι την Αλβανία. Η ίδια θα κουβαλήσει τα μικρά παιδιά στην πλάτη της στα δύσβατα μονοπάτια και όταν πέφτει η νύχτα πάνω στα βουνά εκείνα θα γέρνουν στην αγκαλιά της για να ζεσταθούν και να τους πει παραμύθια.