یک سال از سرکوب خونین اعتراضات سراسری ایران که در واکنش به افزایش ۲۰۰ درصدی نرخ بنزین آغاز شده بود گذشت.

شامگاه جمعه ۲۴ آبان اعتراضاتی در شهرهای مختلف ایران شکل گرفت و به سرعت به تظاهرات علیه حکومت تبدیل شد.

سرکوب شدید معترضان از سوی ماموران امنیتی فرجام خونینی را برای این اعتراضات رقم زد.

در گیر و دار ناآرامی‌های آبان ۹۸ برخی از هنرمندان ایرانی تحت تاثیر این رویداد خونین آثاری را خلق کردند.

هنرمندانی چون سروش لشکری (هیچکس)، محسن نامجو، هانی نیرو و گروهی دیگر از هنرمندان با خواندن ترانه‌های اعتراضی با معترضان و آسیب‌دیدگان ابراز همدردی کردند. در اینجا مروری خواهیم داشت بر ترانه‌های اعتراضی آبان ۹۸

یک‌سال پس از آبان۹۸: صحبت‌های عبدالرضا داستان‌خواه، پدر محمد داستان‌خواه by radiozamaneh

گفت‌وگو با قادر عبدالله درباره کتاب « هزار و یک شب» by radiozamaneh

بیش از ۶۰۰ نفر از خانواده قربانیان اعدام‌های دهه ۶۰ و فعالان سیاسی، در تاریخ ۱۶ مهر / ۷ اکتبر با انتشار نامه‌ای سرگشاده خطاب به دانشگاه «اوبرلین» واقع در ایالت اوهایوی آمریکا، نسبت به استخدام «محمدجعفر محلاتی»، سفیر سابق ایران در سازمان ملل متحد بین سال‌های ۱۳۶۷-۱۳۶۸ به علت «نقض حقوق بشر و انکار اعدام‌های دسته جمعی سال ۶۷ در مجامع بین‌المللی» اعتراض کردند.

ایرح مصداقی، نویسنده و فعال سیاسی، در گفت‌وگو با زمانه از تلاش‌های محمدجعفر محلاتی برای سرپوش نهادن بر واقعیت اعدام‌های سال ۶۷ در سازمان ملل و مجامع بین‌المللی می‌گوید.

گلزار شقایق‌ها، ناگفته‌های زنان مبارز کردستان ایران - گفت‌وگو با گلرخ قبادی by radiozamaneh

تلاش‌های اصول‌گرایان از هم‌اکنون برای رسیدن به ریاست‌جمهوری آغاز شده است. آیا حاکمیت در همه ارکان نظام قصد دارد قدرت را یک‌پارچه کند؟ چنانچه حاکمیت در پی یک دست کردن قدرت است، آینده دولت و نظام جمهوری اسلامی در چه مسیری خواهد بود؟ با توجه به استقابل بی‌رمق از انتخابات مجلس یازدهم، آیا باید شاهد انتخابات ریاست جمهوری با مشارکت پایین در سال ۱۴۰۰ باشیم یا حکومت سعی خواهد کرد با روش‌های مختلف تنور انتخابات را داغ کند؟

«زنده‌باد زندگی»، آخرین اثر رعنا سلیمانی، روایت ۲۴ ساعت زندگی چهار شخصیت زن زندانی در اوین است که همگی به اعدام محکوم شده اند.

به‌تازگی نمایشگاه نقاشی «بهار سبزواری» با عنوان «نگاه خیره و گذرا» (Gaze and Glance) در نیویورک برپا شده است. نمایشگاهی در «لیلا هلر گالری» (Leila Heller Gallery) نیویورک که از ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۰ آغاز شده و تا ۱۴ اکتبر ادامه خواهد داشت.

بهار سبزواری متولد ۱۳۵۹ در ایران است. او از نوجوانی نزد استاد «جلال‌الدین سلطان کاشفی» دانش‌آموخته‌ی هنر در اتریش و پاریس٬ آموزش نقاشی دیده است. او با مهاجرت به کشور فرانسه نقاشی را در دانشگاه‌های فرانسه آموخت و با تاریخ هنر اروپا آشنا شد. سپس به آکادمی هنر نیویورک پیوست و پنجره تازه‌‌ای از هنر به روی او گشوده شد.

خودنگاره‌های این هنرمند که او از آنها به عنوان یادداشت روزانه یاد می‌کند در آغاز مهاجرتش به فرانسه وسیله‌ای بوده برای ارتباط برقرار کردن با محیط و آدم‌های تازه.

حال با گذشت سال‌ها این پرتر‌ه‌ها در کارنامه هنری بهار جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده‌اند و به‌نوعی می‌توان گفت به اتوبیوگرافی تبدیل شده‌اند.

بهار سبزواری مهمان ویژه زمانه س و درباره آثارش با او به گفتگو نشسته‌ایم.

مجلس یازدهم به فکر انتخابات ریاست جمهوری است - گفت‌وگو با حمید آقایی by radiozamaneh

چهل سال از جنگ ایران و عراق می‌گذرد. در چهلمین سالگرد این رویداد خونین، پیامدهای جنگ را از پنجره ادبیات ضد جنگ تماشا می‌کنیم: ذهنیت آسیب‌دیده بسیجی‌ها در رمان‌های «پستی» و «وقت تقصیر» نوشته محمد رضا کاتب، تأثیر بمباران شهرها بر زندگی کارمندان در عطر مردگان ناصر شاهین‌پر، و تأثیر جنگ بر ذهنیت روشنفکران در رمان محاق منصور کوشان. در «از این نکان» قاضی ربیحاوی زندگی ردی از زندگی آورگان جنگی را جستجو می‌کنیم و در عقرب نوشته حسین مرتضائیان آبکنار شاهد هزیمت ارتش ایران هستیم که سرانجام که به پذیرش قطعنامه 598 انجامید و نوشیدن جام زهر انجامید.