Nader obfita jest radość moja we wszelkim ucisku naszym. (2 Koryntian 7,4)

Któż wpierw dał [Bogu] coś, aby za to otrzymać odpłatę? Albowiem z niego i przez niego i ku niemu jest wszystko; jemu niech będzie chwała na wieki. (Rzymian 11,35-36)

Wierny jest Bóg i sprawiedliwy i odpuści nam grzechy. (1 Jana 1,9)

Bóg zaś daje dowód [okazuje] swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł. (Rzymian 5,8)

I wszyscy staliśmy się podobni do tego, co nieczyste, a wszystkie nasze cnoty są jak szata splugawiona. (Księga Izajasza 64,6)

Dasz mi poznać drogę życia, obfitość radości w obliczu twoim, rozkosz po prawicy twojej na wieki. (Psalm 16,11)

Noc przeminęła, a dzień się przybliżył. (Rzymian 13,12)

Albowiem nie wstydzę się Ewangelii Chrystusowej, jest ona bowiem mocą Bożą ku zbawieniu każdego, kto wierzy, najpierw Żyda, potem Greka, bo usprawiedliwienie Boże w niej bywa objawione. (Rzymian 1,16-17)

A gdy odśpiewali hymn, wyszli na Górę Oliwną. (Ewangelia Marka 14,26)

Nie porzuci bowiem Pan swego ludu przez wzgląd na wielkie imię swoje, gdyż raczył uczynić was swoim ludem. (1 Księga Samuela 12,22)