
Sign up to save your podcasts
Or


Karakterler:
* Anlatıcı (Kadın sesi) — Zamanın ve vicdanın sesi
* Ahmet (Erkek, 50’lerinde) — Eski öğretmen, Hizmet hareketinden sürgün edilmiş, içsel bilge.
* Elif (Kadın, 20’lerinde) — Eski öğrencisi, yeni kuşağın sesi.
* Deniz (Ses efekti) — Sürekli fon sesi, zamanın ve hafızanın sembolü.
* Fırtına / Sessizlik — Duygusal geçişlerde kullanılan dramatik unsurlar.
🎙️ SAHNE 1 — “Yanan Gemi”
🎵 Fon: Dalgaların sesi, uzak bir martı çığlığı. Hafif rüzgâr uğultusu.
ANLATICI (yumuşak, melankolik ton):Bir zamanlar bir gemi vardı.Adı Hizmetia’ydı.İçinde inanç taşıyan insanlar…Kürekleri umut, yelkenleri dualardı.
Ama bir sabah rüzgâr döndü.Gökyüzü kararınca deniz de öfkelendi.
🎵 Fırtına sesi yavaşça yükselir, gök gürler, tahta gıcırtıları…
ANLATICI (sesini alçaltır):Ve gemi… kendi ülkesinin sularında batırıldı.Kimi sustu, kimi kayboldu.Kimi başka kıyılara savruldu.
🎵 Sonsuz sessizlik. Yavaş yavaş fırtına diner. Dalgalar sakinleşir.
🎙️ SAHNE 2 — “Limanın Kenarında”
🎵 Rüzgârın uğultusu, uzak bir kilise çanı. Hafif yağmur sesi.
ANLATICI:Yıllar geçti.Bir öğretmen, kuzeyde bir limana sığındı.Adı Ahmet’ti.Elinde bir pusula, cebinde birkaç yanık tahta parçası.
AHMET (iç ses gibi, hafif yorgun):Deniz değişti, insanlar değişti…Ama ben hâlâ yönümü kaybetmedim.Kuzey, hâlâ kuzey.Rüzgâr nereye eserse essin.
🎵 Deniz sesi biraz artar. Ayak sesleri yaklaşır.
ELİF (heyecanlı ama tedirgin):Hocam… Siz misiniz?Ben Elif. Hatırladınız mı?O günlerin öğrencisiyim.
AHMET:(şaşkın, yumuşak bir tebessümle)Hatırlamaz mıyım, Elif?Sen hâlâ o gözlerle bakıyorsun dünyaya.Bir umut gibi…
ELİF:Limanda eski bir tahta buldum.Yanık, tuzla kaplı…Sanırım o gemiden kalmış.Bizim gemimizden.
AHMET (sessiz, derinden):Evet…Belki de, Elif.Bazı parçalar yanmaz, sadece iz taşır.
🎙️ SAHNE 3 — “Theseus’un Hikâyesi”
🎵 Fon: Hafif melodi, uzak bir piyano. Tahta kesme, çekiç sesleri.
ANLATICI:O ikisi, günlerce limanda çalıştı.Küçük bir gemi maketi yaptılar.Ahşap parçalar… her biri bir hatıranın iziyle doluydu.
ELİF (merakla):Hocam… Biz hâlâ aynı insanlar mıyız sizce?Okullar, evler, insanlar dağıldı.Biz şimdi kim olduk?
AHMET:(sakin bir nefes alır)Theseus’un gemisini duydun mu, Elif?Bir filozof sormuş:“Bir geminin tüm tahtaları değişirse, o gemi hâlâ aynı gemi midir?”
ELİF:Peki sizce?
AHMET:(derin, bilgece bir tonla)Eğer yönü aynıysa, evet…Parçalar değişir ama niyet kalırsa, gemi hâlâ aynı gemidir.Bizim tahtalar değişti belki.Ama içimizdeki dua… hâlâ o dua.
🎵 Fon müzik biraz yükselir, sıcak bir yaylı teması.
ANLATICI:Elif, elleriyle yeni tahtaları birleştirirken,her çivide geçmişin bir parçasını hissediyordu.Korku değil artık, kabullenme vardı.Yenilgi değil, yeniden doğuş.
🎙️ SAHNE 4 — “Yeni Geminin Adı”
🎵 Dalga sesleri, sabah kuşları. Hafif rüzgâr.
ANLATICI:Aylar geçti.Sonunda gemi tamamlandı.Artık adı Hizmetia değildi.Elif, tahtaya yeni bir isim kazıdı.
ELİF (fısıltıyla):“Umuda Yolculuk.”
AHMET:(sesi titrer)Eskiden isimlerimiz vardı.Şimdi sadece yönlerimiz kaldı.
ELİF:Belki de artık o yeter, hocam.İsimler yanabilir.Ama yön…O, kalpte saklanır.
🎵 Suya indirilen gemi sesi — tahta sürtünür, suya dalar, dalga sesi yükselir.
ANLATICI:Ve yeni gemi, denize bırakıldı.Sanki geçmişin ruhu o an yeniden nefes aldı.Dalgalar onu taşıdı.Gökyüzü yavaşça açıldı.
🎙️ SAHNE 5 — “Son Dua”
🎵 Gece atmosferi. Hafif rüzgâr, uzak bir martı. Sessizlikle karışan iç huzuru.
AHMET:(sakin, içten bir dua gibi)Gemimizi yaktılar, Elif.Ama kül rüzgârla karıştı.Başka kıyılara düştü.Ve orada yeniden yeşerdi.
ELİF:(sesi duygulu)Yani… gemi hâlâ yaşıyor, öyle mi hocam?
AHMET:Yaşıyor, Elif.Çünkü gemiyi yıkan fırtına değil…Yönünü kaybetmiş rüzgârdır.Biz, yönümüzü kaybetmedik.
🎵 Fon müzik yükselir — yaylılar, piyano, hafif dalga sesleri.
ANLATICI:O gece deniz, iki insanın kalbinde yeniden doğdu.Bir gemi daha denize açıldı…Parçaları yeniydi amaiçinde aynı dua yankılanıyordu.
🎵 Müzik yavaşça yükselir, umut tonunda fade-out olur.
🎬 KAPANIŞ REPLİĞİ (Anlatıcı):
“Theseus’un gemisi yeniden yola çıktı.Parçalar değişti, ama öz kaldı.Çünkü bazen bir gemiyi taş tutmaz, dua taşır.”
🎵 Son: Deniz sesi + uzak piyano notası, fade-out.
🎧 Teknik Notlar:
* Ahmet’in sesi: derin, yorgun ama huzurlu.
* Elif’in sesi: umutlu, kırılgan, saf.
* Anlatıcı: duygusal bir kadife ton — şiirsel, ana bağlayıcı.
* Arka fon müzik: minimal piyano, yumuşak yaylılar, ara ara deniz sesleri.
* Sessizlik: bazı yerlerde bilinçli olarak bırakılmalı — özellikle “fırtına sonrası” geçişlerinde.
By Asım İşlerKarakterler:
* Anlatıcı (Kadın sesi) — Zamanın ve vicdanın sesi
* Ahmet (Erkek, 50’lerinde) — Eski öğretmen, Hizmet hareketinden sürgün edilmiş, içsel bilge.
* Elif (Kadın, 20’lerinde) — Eski öğrencisi, yeni kuşağın sesi.
* Deniz (Ses efekti) — Sürekli fon sesi, zamanın ve hafızanın sembolü.
* Fırtına / Sessizlik — Duygusal geçişlerde kullanılan dramatik unsurlar.
🎙️ SAHNE 1 — “Yanan Gemi”
🎵 Fon: Dalgaların sesi, uzak bir martı çığlığı. Hafif rüzgâr uğultusu.
ANLATICI (yumuşak, melankolik ton):Bir zamanlar bir gemi vardı.Adı Hizmetia’ydı.İçinde inanç taşıyan insanlar…Kürekleri umut, yelkenleri dualardı.
Ama bir sabah rüzgâr döndü.Gökyüzü kararınca deniz de öfkelendi.
🎵 Fırtına sesi yavaşça yükselir, gök gürler, tahta gıcırtıları…
ANLATICI (sesini alçaltır):Ve gemi… kendi ülkesinin sularında batırıldı.Kimi sustu, kimi kayboldu.Kimi başka kıyılara savruldu.
🎵 Sonsuz sessizlik. Yavaş yavaş fırtına diner. Dalgalar sakinleşir.
🎙️ SAHNE 2 — “Limanın Kenarında”
🎵 Rüzgârın uğultusu, uzak bir kilise çanı. Hafif yağmur sesi.
ANLATICI:Yıllar geçti.Bir öğretmen, kuzeyde bir limana sığındı.Adı Ahmet’ti.Elinde bir pusula, cebinde birkaç yanık tahta parçası.
AHMET (iç ses gibi, hafif yorgun):Deniz değişti, insanlar değişti…Ama ben hâlâ yönümü kaybetmedim.Kuzey, hâlâ kuzey.Rüzgâr nereye eserse essin.
🎵 Deniz sesi biraz artar. Ayak sesleri yaklaşır.
ELİF (heyecanlı ama tedirgin):Hocam… Siz misiniz?Ben Elif. Hatırladınız mı?O günlerin öğrencisiyim.
AHMET:(şaşkın, yumuşak bir tebessümle)Hatırlamaz mıyım, Elif?Sen hâlâ o gözlerle bakıyorsun dünyaya.Bir umut gibi…
ELİF:Limanda eski bir tahta buldum.Yanık, tuzla kaplı…Sanırım o gemiden kalmış.Bizim gemimizden.
AHMET (sessiz, derinden):Evet…Belki de, Elif.Bazı parçalar yanmaz, sadece iz taşır.
🎙️ SAHNE 3 — “Theseus’un Hikâyesi”
🎵 Fon: Hafif melodi, uzak bir piyano. Tahta kesme, çekiç sesleri.
ANLATICI:O ikisi, günlerce limanda çalıştı.Küçük bir gemi maketi yaptılar.Ahşap parçalar… her biri bir hatıranın iziyle doluydu.
ELİF (merakla):Hocam… Biz hâlâ aynı insanlar mıyız sizce?Okullar, evler, insanlar dağıldı.Biz şimdi kim olduk?
AHMET:(sakin bir nefes alır)Theseus’un gemisini duydun mu, Elif?Bir filozof sormuş:“Bir geminin tüm tahtaları değişirse, o gemi hâlâ aynı gemi midir?”
ELİF:Peki sizce?
AHMET:(derin, bilgece bir tonla)Eğer yönü aynıysa, evet…Parçalar değişir ama niyet kalırsa, gemi hâlâ aynı gemidir.Bizim tahtalar değişti belki.Ama içimizdeki dua… hâlâ o dua.
🎵 Fon müzik biraz yükselir, sıcak bir yaylı teması.
ANLATICI:Elif, elleriyle yeni tahtaları birleştirirken,her çivide geçmişin bir parçasını hissediyordu.Korku değil artık, kabullenme vardı.Yenilgi değil, yeniden doğuş.
🎙️ SAHNE 4 — “Yeni Geminin Adı”
🎵 Dalga sesleri, sabah kuşları. Hafif rüzgâr.
ANLATICI:Aylar geçti.Sonunda gemi tamamlandı.Artık adı Hizmetia değildi.Elif, tahtaya yeni bir isim kazıdı.
ELİF (fısıltıyla):“Umuda Yolculuk.”
AHMET:(sesi titrer)Eskiden isimlerimiz vardı.Şimdi sadece yönlerimiz kaldı.
ELİF:Belki de artık o yeter, hocam.İsimler yanabilir.Ama yön…O, kalpte saklanır.
🎵 Suya indirilen gemi sesi — tahta sürtünür, suya dalar, dalga sesi yükselir.
ANLATICI:Ve yeni gemi, denize bırakıldı.Sanki geçmişin ruhu o an yeniden nefes aldı.Dalgalar onu taşıdı.Gökyüzü yavaşça açıldı.
🎙️ SAHNE 5 — “Son Dua”
🎵 Gece atmosferi. Hafif rüzgâr, uzak bir martı. Sessizlikle karışan iç huzuru.
AHMET:(sakin, içten bir dua gibi)Gemimizi yaktılar, Elif.Ama kül rüzgârla karıştı.Başka kıyılara düştü.Ve orada yeniden yeşerdi.
ELİF:(sesi duygulu)Yani… gemi hâlâ yaşıyor, öyle mi hocam?
AHMET:Yaşıyor, Elif.Çünkü gemiyi yıkan fırtına değil…Yönünü kaybetmiş rüzgârdır.Biz, yönümüzü kaybetmedik.
🎵 Fon müzik yükselir — yaylılar, piyano, hafif dalga sesleri.
ANLATICI:O gece deniz, iki insanın kalbinde yeniden doğdu.Bir gemi daha denize açıldı…Parçaları yeniydi amaiçinde aynı dua yankılanıyordu.
🎵 Müzik yavaşça yükselir, umut tonunda fade-out olur.
🎬 KAPANIŞ REPLİĞİ (Anlatıcı):
“Theseus’un gemisi yeniden yola çıktı.Parçalar değişti, ama öz kaldı.Çünkü bazen bir gemiyi taş tutmaz, dua taşır.”
🎵 Son: Deniz sesi + uzak piyano notası, fade-out.
🎧 Teknik Notlar:
* Ahmet’in sesi: derin, yorgun ama huzurlu.
* Elif’in sesi: umutlu, kırılgan, saf.
* Anlatıcı: duygusal bir kadife ton — şiirsel, ana bağlayıcı.
* Arka fon müzik: minimal piyano, yumuşak yaylılar, ara ara deniz sesleri.
* Sessizlik: bazı yerlerde bilinçli olarak bırakılmalı — özellikle “fırtına sonrası” geçişlerinde.