RASTGELE KELİMELER

Geçmişi geleceğe bağlayan, görünmez bir kapının içinden geçirdin beni; içine çektin.

Çekerken; içinde yaktığın mumun, oksijeni olacağımı bilemezdin elbette.

Ben de bilmiyordum, mumun daha parlak olduğunu,

- kanatların gölgelerken, güneşin o

dengesiz suretini -

gökyüzünün mavisini nasıl, nasıl kızıla çevirdiğini.

Hislerimin, kahve dökülmüş bir peçete üzerine yazılabilme ihtimali, sadece geçmişte kaldı sanmıştım; seni anlamlandırmadan önce.

Bir bakkalın raflarından seçer gibi, seçme şansı vermemiştin bana kelimeleri. Kalem tutan parmaklarımdan dökülürken bugün sana dair tekerlemeler; susmak, sadece gelecekten alınacak

bir avans olarak, bizimle kalacaktı.

İçindeki; kopup-gelecek kurma istenci,

bendeki karşılığını ancak rüyaların karanlık dehlizinde bulacaktı.

Şimdi, belirsiz bir Biz’in akışında sana bakıyorum ve bakmaya doyamıyorum…

K.T.Ç.