«ویراز هفت خواهر داشت و هر هفت خواهران برای ویراز همچون زن بودند»

در جلسه سوم، فصل دوم ارداویرافنامه را خواندیم که با این جملهٔ عجیب شروع می‌شود و به رسم «خویدوده» یا ازدواج با محارم در قدیم اشاره دارد.

این هفت خواهر به موبدان اعتراض می‌کنند که ویراز برادر و شوهر ما است و غیر از او کسی را نداریم و نمی‌شود که او را قبل از موعد به آن دنیا بفرستید.

موبدان به خواهران دلگرمی می‌دهند که ویراز پس از هفت شبانروز صحیح و سالم باز خواهد گشت و بعد از راضی شدن آنها به او می و منگ می‌دهند تا به خلاصه رود ...