Relax, με τη Μαρίνα Γουρνέλη

Σε αυτό το επεισόδιο, εξερευνούμε τον σωματικό διαλογισμό ως έναν τρόπο θεραπείας του νου και του σώματος. Αντί για τη συμβατική προσέγγιση, εστιάζουμε στην επίγνωση των σωματικών αισθήσεων, αφήνοντας το σώμα να καθοδηγήσει τη συνειδητότητα. Αυτή η πρακτική δεν είναι μόνο μια εναλλακτική μορφή διαλογισμού, αλλά μπορεί επίσης να συμβάλει στην απελευθέρωση τραύματος, προσφέροντας βαθιά οφέλη.

Η ζωή είναι πιο όμορφη όταν διατηρούμε ζωντανό το εσωτερικό μας παιδί. Όμως, οι εμπειρίες της παιδικής ηλικίας μπορεί να το πληγώσουν, επηρεάζοντας και την ενήλικη ζωή. Για την ψυχική μας ευημερία, είναι σημαντικό να φροντίζουμε όλες τις πτυχές του εαυτού μας. Η θεραπεία του εσωτερικού παιδιού βοηθά σε αυτό, όπως και ο διαλογισμός, που μας επανασυνδέει με την αυθεντική μας πλευρά.

Το χειμερινό ηλιοστάσιο είναι η μικρότερη μέρα και η μεγαλύτερη νύχτα του χρόνου, αλλά ταυτόχρονα φέρνει την υπόσχεση της επιστροφής του φωτός και της αναγέννησης του Ήλιου. Είναι μια στιγμή για να γιορτάσουμε το σκοτάδι, που συχνά κρύβει τη δύναμη της δημιουργίας. Τιμούμε τους φυσικούς κύκλους της ζωής, της ανανέωσης και της αναγέννησης, και αναγνωρίζουμε τη σκοτεινή περίοδο που συχνά προηγείται της ανανέωσης και της ελπίδας.

Σε αυτή την πρακτική, θα προσπαθήσουμε να παρατηρήσουμε και να ξεχωρίσουμε τους ήχους του περιβάλλοντός μας, από τους πιο κοντινούς στους πιο μακρινούς. Θα μπορούσε να είναι ένας ανεμιστήρας, το βουητό του ψυγείου, κάποια μακρινή συνομιλία, ένα σκυλί που γαβγίζει, ακόμα κι ο ήχος της ίδιας της σιωπής. Ήχοι υπάρχουν παντού, αλλά για να τους εντοπίσουμε, πρέπει να τους δώσουμε την πρέπουσα προσοχή!

Η αποδοχή δεν σημαίνει απαραίτητα να μας αρέσει ή να συμφωνούμε με κάτι. Αποδοχή είναι η ικανότητα να κατανοούμε την πραγματικότητα όπως είναι, να αναγνωρίζουμε τι συμβαίνει και ποια είναι η αλήθεια της στιγμής. Όσο περισσότερο μπορούμε να αποδεχτούμε την κάθε στιγμή, τόσο λιγότερο υποφέρουμε. Μέσα από την αποδοχή, μπορούμε επίσης να διακρίνουμε αν υπάρχει δυνατότητα για αλλαγή και να επιλέξουμε να δράσουμε διαφορετικά. Σε αυτή την πρακτική, θα μάθουμε να πλοηγούμαστε με ευχέρεια, αντί να αντιστεκόμαστε σε ό,τι φέρνει η ζωή μας.

Μέρος της επίγνωσης είναι η αναγνώριση των αναγκών μας ανά πάσα στιγμή, καθώς και η δυνατότητα να ανταποκριθούμε σε αυτές με τρόπο που προάγει την ευημερία και την ελευθερία μας, ξεφεύγοντας από το φαύλο κύκλο του πόνου και της ταλαιπωρίας, στον οποίο άθελά μας βυθιζόμαστε πολλές φορές. Συντονιζόμενοι προσεκτικά με τις εμπειρίες μας, θα αρχίσουμε σιγά σιγά να παρατηρούμε τις δυσκολίες της καθημερινής μας ζωής και να εστιάσουμε στις ανάγκες μας.  

Σε αυτό το επεισόδιο θα εξασκηθούμε σε μια τεχνική για τη διαχείριση των παρορμήσεων που θέλουμε να περιορίσουμε. Αυτή η απλή άσκηση, θα μας βοηθήσει να απομακρύνουμε την παρόρμηση. Θα οραματιστούμε ότι ελέγχουμε αβίαστα τα έντονα συναισθήματα της στιγμής, όπως ένας σέρφερ καβαλάει το κύμα.  

Το νερό, μαζί με τον ήλιο, είναι η ζωτική μας δύναμη. Ο ήχος της βροχής χρησιμοποιείται συχνά ως φυσικό βοήθημα ύπνου, καθώς έχει αποδειχτεί ότι μπορεί να επιδράσει ηρεμιστικά στο μυαλό. Αφιερώστε λίγο χρόνο σε αυτή τη διαλογιστική άσκηση για να ηρεμήσετε και να χαλαρώσετε ευκολότερα.

Το άγχος συχνά σχετίζεται με την εμμονική σκέψη. Ο διαλογισμός καταπραΰνει το άγχος, διδάσκοντάς μας πώς να αποστασιοποιούμαστε από τις σκέψεις μας. Δεν χρειάζεται να πιστεύουμε όλα όσα σκεφτόμαστε. Σε αυτή την απλή άσκηση ενσυνειδητότητας, θα εξασκηθούμε στο να μη λαμβάνουν πρωταρχικό ρόλο στην προσοχή μας οι σκέψεις μας.

Σε αυτή τη μικρή πρακτική, θα εξασκηθούμε σε μια τεχνική που ονομάζεται “ακολουθώντας τη σκέψη”, όπου απλά θα παρατηρούμε τις σκέψεις μας χωρίς κρίση ή αντίσταση, επιτρέποντάς τους να έρχονται και να φεύγουν σαν σύννεφα στον ουρανό. Αυτή η πρακτική καλλιεργεί μεγαλύτερη επίγνωση και αποδοχή της εσωτερικής μας εμπειρίας, και μας επιτρέπει να αναπτύξουμε μια βαθύτερη κατανόηση για το πώς λειτουργεί το μυαλό μας.