11 lipca 1943 roku to tzw. Krwawa niedziela na Wołyniu czyli punkt kulminacyjny rzezi wołyńskiej. Potrzebapogrzebania bliskich zmarłych jest czymś naturalnym, oczywistym. Bohaterowie reportażu wciąż nie mogą jej zaspokoić - ich bliscy leżą w bezimiennych masowych mogiłach, które wciąż czekają na odnalezienie. Od kilkudziesięciu lat historyk dr Leon Popek organizuje pielgrzymki Rodzin Wołyńskich na Ukrainę. W 2008 roku autorzy reportażu z mikrofonem towarzyszyli ostatnim świadkom i ich rodzinom w wędrówce po nieistniejących już wsiach: Ostrówki, Wola Ostrowiecka i Sokół. Zamordowanotam ze szczególnym okrucieństwem blisko tysiąc osób: mężczyzn, kobiet i dzieci. Dr Leon Popek - opowiada o trudnej drodze ku upamiętnieniu ofiar mordów: o poszukiwaniachzbiorowych mogił, ekshumacjach czy walce o cmentarz ). Autorzy reportażu ukazują również proces pojednania, które - choć nie może nastąpić na najwyższym szczeblu - dokonuje się między zwykłymi Polakami i Ukraińcami Jednocześnie pojawiają się wątpliwości, czy bez wyjaśnienia sprawy rzezi wołyńskiej Ukraina mogłaby wstąpić do Unii Europejskiej.

Edukacja czy ekscytacja - czyli jak uczyć się równocześnie świetnie się bawiąc. Pedagogika zabawy to niezawsze doceniana metoda nauczania. Importowana z Austrii, wdrażana od 25 lat przez działaczy Polskiego Stowarzyszenia Pedagogów i Animatorów KLANZA wLublinie. . O pracy poza schematami, pełnej twórczego entuzjazmu, inspiracji wydobywających z człowieka niepodejrzewane możliwości, we wszystkichgrupach wiekowych, od przedszkolaków po emerytów opowiada w reportażu Małgorzata Borowska, pełna pasji animatorka z Białegostoku i Witalia Sosnowska z Lublina, emerytka, której monotonne życie zmieniło sięw intrygującą przygodę pełną artystycznej i osobistej pasji

Pola Firestone przybyła po raz pierwszy do Lublina kilka lat temu na Zjazd Lublinerów organizowany przez Ośrodek Brama Grodzka Teatr NN. Jej przodkowie w latach 20. XX wieku wyjechali z Lublina do Antwerpii, a potem przez morze i ocean, popłynęli  dalej w poszukiwaniu lepszego życia i swojej własnej drogi. Pola chciała się dowiedzieć jak najwięcej o tej części rodziny, która pozostała w Lublinie podczas wojny. Chciała zrozumieć, jak to możliwe, że tyle osób z rodziny pewnego dnia nagle zniknęło. Historia jej rodziny, Krymholców i Kirszenbaumów, tkana ze strzępów informacji przez Ośrodek Brama Grodzka Teatr NN składa się na obraz dawnego Lublina, który wciąż żyje i ciekawi kolejne pokolenia.

Reportaż premierowy Magdy Grydniewskiej o 120-leciu Muzeum Lubelskiego, obecnie Muzeum Narodowego, o ojcach założycielach (głównie o Hieronimie Łopacińskim), o dziejach muzeum, które przetrwało dwie wojny światowe, o eksponatach i historii muzealnictwa.

Jest to opowieść o losach Wawrzyńca Szmita, żołnierza 24 Pułku Ułanów z Kraśnika wchodzącego w skład 1 Dywizji Pancernej gen. Maczka, jego udziale w walkach o Belgię i Holandię i przyjaźni, jaką nawiązał z pewną rodziną belgijską. Po powrocie do Kraśnika wraz z innymi kombatantami zaczął upamiętniać historię 24 PU. Z drugiej strony to też historia dwóch Belgów ze Stowarzyszenia 1 Polskiej Dywizji Pancernej w Belgii, którzy od wielu lat odkrywają swoim rodakom zapomnianą kartę, jaką jest udział „Maczkowców” w wyzwalaniu miast belgijskich i holenderskich. Okazją do spotkań Polaków i Belgów, zaangażowanych w tę historię, były uroczystości związane z tegorocznym świętem pułkowym w Kraśniku.

Niedaleko Międzyrzecza rozciąga się Międzyrzecki Rejon Umocniony. MRU należy do jednych z największych podziemnych fortyfikacji świata. Budowa systemu umocnień została rozpoczęta przez Niemców w 1934 roku by wzmocnić wschodnią granicę, jednak nigdy w całości nie została ukończona. Ale to co znajduje się pod ziemią zadziwiłonie tylko Armię Radziecką w 1945 roku, która zdobyła ten teren, ale zadziwia nadal każdego kto zejdzie ponad 30 metrów pod ziemię. Długość  podziemnych korytarzy stanowi około 35 kilometrów. Jeśli spędzają Państwo właśnie wakacje w drodze i szukają ciekawego miejsca na mapie Polski, warto zjechać na chwilę z głównych tras w stronę województwa lubuskiego i odwiedzić MRU.

Jackie Schwarz urodziła się w Londynie, mieszka w Antwerpii w Belgii. Pracowała jako gemmolog i projektantka biżuterii. Choć była w tym dobra, postanowiła wszystko rzucić na rzecz genealogii. Od wielu lat prowadzi badania genealogiczne w archiwach belgijskich i europejskich, koncentrując się przede wszystkim na pomocy rodzinom żydowskim w odkrywaniu zaginionych historii osobistych. Kilka lat temu rozpoczęła się jej współpraca z Ośrodkiem Brama Grodzka Teatr NN w Lublinie. Jak się okazało Jackie ma polskie korzenie.

Fot. Artur Król. Na zdjęciu Jackie Schwarz i Monika Malec

Jestto opowieść o rodzinnejpamięci i odkrywaniu losów Aleksandra Fila, komendanta obwoduLubartów Batalionów Chłopskich. Choć w rodzinie od zawsze krążyłymgliste opowieści o jego przeszłości, strach przed komunistycznymirepresjami sprawiał, że przez lata nikt nie pytał o szczegóły. Trzy dekady po śmierci kapitana, jego córki, odnalazły ukryte wdomowej szufladzie zapiski ojca. Jedna z nich, Wiesława Piosik,zebrane wspomnienia wydała w książce „Zesłaniec”, copozwoliło uporządkować znane z rodzinnych rozmów wątki o jegosyberyjskim zesłaniu i powojennej tułaczce. Ta historia stała sięimpulsem do zorganizowania po ponad pół wieku wielkiego zjazdurodzin wywodzących się od Filów.

W audycji głoszabierają:

WiesławaPiosik – córka Aleksandra Fila, która napisała książkę„Zesłaniec. Syberia 1945-1947” i zorganizowała zjazd rodzinny;Łucja Drejws-Wijatyk - najstarsza córka Aleksandra Fila;Małgorzata Piosik, Agnieszka Biernacka, Radek Gawlik – wnukiAleksandra Fila; Anna Kaczkowska – Aleksander Fil był wujem jejojca Wacława Żelaznego; Alina Gargała – najstarsza wnuczkaMichaliny Krupy, u której ukrywał się Aleksander Fil w czasieokupacji;

KrzysztofGargała – prawnuk Michaliny Krupy; Celina Rybicka, AgnieszkaRojek, Halina Mucha i Paweł Fil – spotkani na cmentarzu wKamionce, przy grobie protoplastów rodziny Filów.

fot. Aleksander Fil tuż przed wywózką na Syberię (zdjęcie ze zbiorów rodzinnych - Wiesławy Piosik)

26 czerwca mija 67 rocznica walki o kościół, która rozegrała sięw 1959 roku w centrum Kraśnika Fabrycznego między milicjąobywatelską, ZOMO a wiernymi stającymi w obronie demontowanego ołtarza.Poszły w ruch kamienie, polewano ludzi wodą i bito pałkami. Pozajściu zaś zaczęły się aresztowania, był proces pokazowy isurowe kary dla uczestników wydarzeń (nawet do 3 lat więzienia).Nieliczne żyjące ofiar tamtych represji, przez lata starały się okasację wyroku wydanego przez komunistyczny sąd. Jak przebiegałytamte wydarzenia, co zapamiętali świadkowie i uczestnicy, co na ichtemat wiedzą historycy o tym usłyszą państwo w reportażu.

Osoby:

KrzysztofKołodziejczyk – historyk, wicedyrektor Archiwum Państwowego w

Lubliniei kierownik kraśnickiego oddziału Archiwum Państwowego; Julian

Kuśmierczyk– skazany w procesie pokazowym a w latach dwutysiecznych

zrehabilitowany,zmarł na początku czerwca 2014 roku w wieku 79 lat; Michał

Widerlich- również nieżyjący, wówczas mieszkał w poblizu Komendy Milicjiw

KraśnikuFabrycznym; Marcin Dąbrowski - historyk z lubelskiego InstytutuPamięci

Narodowej;Marianna Żołądek i Zbigniew Kalisz -– świadkowie historii,mieszkańcy

Kraśnika;Sabina Rakuś – założycielka Klubu Samotnych Ludzi w Kraśniku,która

czytałafragmenty wiersza „Polana’ pani Czesławy Dąbrowskiej owydarzeniach

kraśnickiegoczerwca 1959 roku; Arcybiskup Metropolita Lubelski – Stanisław

Budzik;ksiądz Janusz Stefanek - proboszcz w Parafii św. Józefa Robotnikaw

Kraśniku;

Ten reportaż powstał w 2006 roku, ale do dziś w Zamościu Stowarzyszenie Turystyka z Pasją organizuje inscenizację zatytułowaną "Legenda Szwedzkiego Stołu". Historia nawiązuje do wydarzeń z XVII wieku i oblężenia Twierdzy Zamość przez Szwedów. Legendę wymyślił Henryk Szkutnik - znany zamojski artysta malarz, przewodnik turystyczny i pracownik Muzeum Zamojskiego.