Boya kutusunu önüme koyuyor oğlum

Bir kuş çizmemi istiyor benden

Kül rengine batırıyorum fırçayı

Bir dörtgen çiziyorum,

üstüne bir kilit ve çubuklar

Oğlum, gözleri dehşet dolu, diyor ki bana:

“Ama bu bir hapishane…

Yoksa bilmiyor musun baba, kuş çizmeyi sen? ”

Oğlum, diyorum ona, ayıplama beni

Kuşların biçimini unuttum, inan.

Kalem kutusunu önüme koyuyor oğlum

Bir deniz çizmemi istiyor benden

Kurşun kalemi alıyorum

Siyah bir daire çiziyorum

Oğlum diyor ki bana:

“Ama bu siyah bir daire, baba

Deniz çizmeyi bilmiyor musun yoksa? ”

''Oğlum, Eskiden deniz çizmekte ustaydım

Ama bugün…

Oltayı aldılar benden

Av yaklaşmıştı oysa…

Mavi renkle konuşmamı da yasakladılar

Özgürlük balığını yakalamamı da.''

Resim defterini önüme koyuyor oğlum

Buğday başağı çizmemi istiyor benden

Kalemi alıyorum

Bir üçgen çiziyorum ona

Resim sanatındaki bilgisizliğime şaşırıyor oğlum

Şaşkın şaşkın diyor ki:

Üçgenle başak arasındaki farkı bilmiyor musun baba?

''oğlum,

Eskiden başağın biçimini bilirdim ben, Somunun biçimini

Gülün biçimini..

Ama bu metalik çağda,

Ormanın ağaçları, Silahlı adamlara katıldı ya

Güller, lekeli giysilere büründü ya

Silahlı başaklar çağında,

Kuşlar silahlı,

Kültür silahlı,

Din silahlı...

Bir somun alsam,

İçinde tabanca buluyorum.

Bir gül koparsam bahçeden,

Silahını dayıyor burnuma...

Bir kitap alsam kitapçıdan,

Parmaklarımın arasında patlıyor…''

Yatağımın kenarında oturuyor oğlum

Bir şiir okumamı istiyor benden

Gözümden bir damla yaş düşüyor yastığa

Korkuyla izliyor oğlum ve

“Ama baba diyor, bu gözyaşı, şiir değil! ”

Ona diyorum ki:

''Büyüdüğün zaman oğlum, şiir kitaplarını okuyunca

Sözcükle gözyaşının kardeş olduğunu göreceksin

Ve şiirin yalnızca,

Parmaklar arasından çıkan Bir damla gözyaşı olduğunu…''

Oğlum kalemlerini, boya kutusunu önüme koyuyor

Bir yurt çizmemi istiyor benden

Fırça titriyor elimde

Ağlayarak düşüyorum…