ارغوان

گفت‌وگوی شرق با ندا عابد، مدیرمسئول نشریه ادبی «آزما» و روزنامه نگار:



مشکلات کاغذ همواره وجود دارد





فرانک آرتا: گفتگو با کسی که روزنامه نگار است همواره برای من سخت بوده. این موضوع کمی پیچیده تر می شود که خود سوژه درباره شرایط و سختی های روزنامه نگاری در ایران باشد! «ندا عابد» سال‌هاست که پله های روزنامه نگاری را در نوردیده و به مدت 28 سال مدیر مسئول نشریه ادبی« آزما» را به عهده دارد. یکی از اهدافم در این سال ها گفتگو با روزنامه نگاران با گرایش های مختلف بوده . چرا که همیشه آنها سراغ همه قشرهای مختلف جامعه می روند و مشکلات و درد دل های آنها را رسانه ای می کنند.



برخی از مسائل قابل مطرح و گفتنی هستند. اما قطعا یکی از کاستی های این گفتگو «ناگفتنی» های آن بود. این گفتگو می شد عمیق‌تر و دقیق تر شود. اما چون انسان در محدوده جغرافیا و تاریخ قابل تعریف و تحلیل است، پس عمق هر موضوع بستگی به زیست جهان و موقعیت زندگی پیرامونی آن دارد. این مصاحبه در شرایط پیش از جنگ چهل روزه انجام شد. اما قطعی اینترنت و مسائل دیگر که همگان می دانند، موجب شد انتشار آن به تعویق بیفتد.

فرانک آرتا:شاید تصویرسازی های «فیروزه گل محمدی» بیشتر در یادمان باشد تا اسمش. چون این تصویرگرو نقاش شناخته شده کشورمان  سال ها در « کانون پرورش فکری کودکان ونوجوانان» درکنار داستان ها و شعرها برای رده های سنی « گروه ج»  - سال‌های پایان دبستان –خاطره  ساز شده که  اغلب تصاویر در ذهن باقی می ماند.اما این همه کارهای او نیست .بعدها خودش  در کتاب هایش  اشعار را انتخاب و تصاویرآن  را با ترکیب  نگاه  و تخیلات خود خلق کرد . قریب 2000 متر مربع نقاشی دیواری کشیده که هر یک سرنوشت جالبی دارند. سراغ «فیروزه  گل محمدی» رفتیم؛  چون  اخیرا کتاب « زال  وسیمرغ » او بعد  از گذشت ده سال بالاخره منتشر شد  اما با سانسور. او که نزدیک 64-65 کتاب تصویر گری کرده، آزرده خاطر بود که چرا چنین اتفاقی برای کتابش افتاده و او مجبور شده که روی برخی از تصاویر خط بکشد! خانواده فیروزه گل محمدی اهل سیاست هستند ولی او هیچ وقت درگیر سیاست نشد. او و زهرا رهنورد به اصلاح جاری هستند که جالب است در میدان محسنی دو کار هنری کنار هم کشیده بودند که برخی ها به شوخی می گفتند این میدان باید « میدان جاریتین» نام بگیرد. شرح کامل بخشی از زندگی او در این گفتگو بیان شده که شما باید پیگیری کنید

برخورد: گفت‌وگوی احمد غلامی با مجید برزگر

دست‌های پنهان علیه سینمای ایران



مجید برزگر، فیلمساز صاحب‌نامی است که فیلم به‌یادمانی «پرویز »از او در یادها مانده است. او به‌جز کارگردانی، تهیه‌کننده فیلم‌های بسیاری بوده است از جمله فیلم «علت مرگ: نامعلوم»، یکی از فیلم‌‌های برگزیده ایرانی که به اسکار راه یافته است. با راهیابی این فیلم به اسکار برخی به مخالفت با این فیلم و هیئت داوران پرداختند.حتی حاشیه‌ها تا اندازه‌ای اوج گرفت که در اصیل بودن فیلم «علت مرگ: نامعلوم» شک و تردید به وجود آوردند. این حواشی که در سال‌های پیش به این شدت هرگز وجود نداشته، ما را بر آن داشت تا با مجید برزگر که در کنار کارگردان فیلم، علی زرنگار به‌‌عنوان مشاور و تهیه‌کننده حضور داشته به گفت‌وگو بنشینیم.

گفت‌وگوی شرق با امیر منصوری، عضو هیات علمی دانشگاه تهران

خیابان انقلاب؛ فراتر از یک مسیر شهری

 

امیر منصوری، رییس پژوهشکده نظر و عضو هیات علمی دانشگاه تهران معتقد است :‌خیابان انقلاب و خیابان آزادی، فراتر از مسیرهای شهری، به نمادهای سیاسی و اجتماعی تهران تبدیل شده‌اند. این دو خیابان نه‌تنها یادآور مفاهیم کلیدی انقلاب و آزادی هستند، بلکه همواره بستر رویدادهای مهم تاریخی بوده‌اند.

خیابان انقلاب، به‌عنوان مرز شمال و جنوب شهر، نقشی فراتر از یک خیابان معمولی دارد. از تجمعات اعتراضی گرفته تا راهپیمایی‌های ملی، همیشه محل نمایش حضور مردم در بزنگاه‌های تاریخی بوده است. دانشگاه تهران نیز در قلب این خیابان، آن را به مرکز تضارب اندیشه‌ها و تعاملات سیاسی تبدیل کرده است.

این خیابان همچنان نقطه‌ای است که مردم برای بیان خواسته‌های خود انتخاب می‌کنند. تبلیغات انتخاباتی، اعتراضات اجتماعی و تجمعات سیاسی، همه نشان می‌دهد که خیابان انقلاب چیزی فراتر از یک مسیر ترافیکی است؛ هویتی زنده که در تاریخ تهران ماندگار شده است.