رهایی از انزجار

قرائت کلام: مزمور ۷۳

در این دو هفته شاید کمی از خدا دور شدیم. کمتر دعا کردیم، کمتر کلام خواندیم، و حالِ دلمان آرام‌آرام سنگین‌تر شد. شاید حتی حرف‌هایی زدیم که شایسته نبود، در برابر چیزهایی که دیدیم و تجربه کردیم.

اما یک حقیقت وجود دارد:

چیزی هست که می‌تواند ما را از این تلخی، از این خشم و از این بددلی نجات دهد.

بعد از دعای جمعی و حقیقی، حال درونی ما تغییر می‌کند. دل ما دگرگون می‌شود.

خدایی که وارد صحنهٔ زندگی ما می‌شود، خدای دور و خاموش نیست. او در روزهای سخت، در روزهای تاریک، همچنان منتظر ماست.

نمی‌شود با سختی مواجه نشویم. انسان وقتی ظلم را می‌بیند، طبیعی است که دچار خشم و انزجار شود. این بخشی از انسانیت ماست. اما کلام خدا می‌فرماید:

خشم بگیرید، اما در نفرت باقی نمانید.

جنگ ما با لعن و نفرین حل نمی‌شود. باید بدانیم چگونه بجنگیم.

وقتی بفهمیم خدای ما وارد این جنگ می‌شود و خودش می‌جنگد، امید زنده می‌شود. خدای ما ظلم را نمی‌بیند و ساکت نمی‌ماند.

وقتی به عمق حضور خدا وارد می‌شویم، می‌فهمیم که خدای عدالت از شرارت عبور نمی‌کند.

کلام خدا می‌گوید: منتظران خدا خجل نخواهند شد. ما به انسان توکل نمی‌کنیم، به خدای حقیقی توکل می‌کنیم.

در هر شرایطی که هستی، این وعده برای توست:

اگر به خدا نزدیک شوی، خدا تو را دربر خواهد گرفت. «آیهٔ ۲۵»

کلید رهایی، امروز در دستان ماست.