Veellicht warr ick nochmol Buddhist. Blots wegen de Idee mit dat Karma. Un denn wurr ick allns dorför dohn, dat ick in’t näste Leven ’n Katt wurr. Also wenn’t geiht, ’n Koter.

Ick mutt mi overs noch mol erkunnigen, wat man sick bi de Karma-Sook denn utsööken kann, an wat för ’n Steed man dat näste Mol op de Welt kümmt.

Denn in Gegenden, in de Katten opfreeten ward, wurr ick dat denn wiss ni so scheun finnen.

Ick weer leever hier bi uns ’n Koter, so’n Stuuventiger in ’n fründliche Famielje mit Kattenklapp in de Döör, so dat ick jümmers rin- un rutloopen kunn as ick lusti weer. To Huus kreeg ick denn kostenlos to freeten. Un wenn mi een Kattenmfudder ni smecken deh, denn wurr ick dor blots eenmol an rüüken de Snut vertrecken un dat Eeten liggenloten.

Intwüschen wurr ick kieken, wat de Novers mi so henstellt, wenn ick ehr jümmers weller mol üm de Been strieken wurr. No twee Weeken wurr to Huus denn betered Fudder stohn. Ut Mitleid vun mien Minschen. Overs ook ut Bammel dorför, dat ick ganz no de Novers hentrecken kunn.

Un mien Minschen, de wurrn sick denn regelrecht dringeln, dat se jo as ersted mit mi schuusen dörft.

Wenn ick kuschelt warrn wull, denn wurr ick eenfach bi een vun de Minschen op’n Schoot hüppen un denn gung dat los. Stünnenlang. So oft as ick dat wull.

Mitünner wurr ick mien Lüüd ook mol ’n Muus vör de Döör leggen, dormit se sehrt, wo dull ick ehr leev heff.

De anner Tied wurr ick eenfach moken, wat mi jüst in Sinn kümmt.

Wenn man sick nu overs so’n lütt beten verschätzt, un dat haut ni ganz hen mit dat Katt oder Koter warrn, denn kunn dat ook düchti no achter losgohn. Wat is, wenn man ’n Schwamm in’t Polarmeer ward. De Dingers künnt ’n poor duusend Johr old warrn. Duusende vun Johrn dor in düüstern op’n Grund sitten, ni wech köön‘, weil man keen Been hett un sick de ganze Tied den Mors affreern.

Nä, dat weer nix för mi. Dat weer mi ook to langwieli.

Ick glööv ick warr veellicht erstmol doch keen Buddhist. Dat is mi eenfach veels to riskant…

In düssen Sinn