Den som er slave under synda, opplever slaveriet som fridom, ein er fri frå Gud og alle hans fordringar, og han er så bunden til Herren sin, synda, at han elskar henne, og han syndar på automaten fordi det samsvarar med hans natur å gjera det, slik som det er hunden sin natur å bjeffa.

På same måte den som er slave under rettferda. Det opplevest ikkje som tvang. Ein gjer det som er rett fordi det samsvarar med den kristne sin nye, rettferdige natur, hans nye åndelege DNA. Han elskar Gud og sin neste fordi det samsvarar med hans nye åndelege DNA å gjera det, Det går på autopilot.