Ik weet een prachtig plekje waar ik soms naartoe wil gaan

Om even te ontkomen aan mijn overvol bestaan

Dan laat ik aan de stad het eeuwige holderdebolder

En loop ik hier de dijk op, en weer af, en door de polder

Daar wordt de wereld na een poosje nergens net zo mooi

Als bij dat eetcafeetje: Roosje in de Ooij

Bij Roosje bij Roosje bij Roosje in de Ooij

Bij Roosje bij Roosje bij Roosje in de Ooij

’t Ligt er wat verscholen als een soortement cadeautje

’t Is nogal ‘n rommeltje, ’t is ’t perfecte zootje

Dat kleine heerlijkheidje waar je zo genieten kunt

Van Roosje’s lekkernijtje bij thee van verse munt

En de vogels zingen opgetogen wonderbaarlijk mooi

Omdat ze zingen mogen bij Roosje in de Ooij

Bij Roosje bij Roosje bij Roosje in de Ooij

Bij Roosje bij Roosje bij Roosje in de Ooij

Maar nu zit ik bij Roosje en nu vliegt de angst mij aan

Hoe lang kan een idylle zoals deze nog bestaan

Want in de vuile verte ploegt de laatste boer nog voort

En ’t rommelt aan de einder ’t klinkt naar bommen en naar moord

En daar tussen de bomen en die grote balen hooi

Zie ik de Russen komen óp naar Roosje in de Ooij!

Naar Roosje naar Roosje naar Roosje in de Ooij

Naar Roosje naar Roosje naar Roosje in de Ooij

Maar nu heb ik besloten nooit valt Roosje hier ten prooi

Ze blijven met hun poten van Roosje in de Ooij

Van Roosje van Roosje van Roosje in de Ooij

Van Roosje van Roosje van Roosje in de Ooij

Nu maken wij de wereld weet je overal zo mooi

Als bij dit eetcafeetje Roosje in de Ooij

Bij Roosje bij Roosje bij Roosje in de Ooij

Bij Roosje bij Roosje bij Roosje in de Ooij

Tekst en muziek: Marc De Koninck

Hoesfoto: Lia Ottes

Copyright: © 2022