Bazı hisler vardır ki kelimelere sığmaz; zamanın ötesine geçer, kalbin en saklı köşesinde mühürlenir. Şahin Toker’in "Sonsuza Kadar" şiiri, tam da bu tarifsiz ve sonsuz bağın en saf halini fısıldar bizlere.

Bazen kelimeler boğazımıza düğümlenir, içimizdeki fırtınaları dışarıya aktarmaya ne sesimiz ne de gücümüz yeter. İşte tam da o anlarda, sessizlik en uzun cümlelerden daha çok şey anlatır.

Aşk, sadece bir kez "seviyorum" diyerek noktalanan bir cümle değil; her sabah yeniden kurulan, her gün yeni bir anlamla yeşertilen bitimsiz bir hikâyedir. Şahin Toker, bu eserinde aşkın alışkanlığa dönüşmesine izin vermeyen, onu her an taze, her an ilk günkü heyecanıyla diri tutan o derin bağlılığı konu alıyor.

Satır aralarında gizlenen her kelime, ruhunuzdaki eski izleri silip yerini sevginin en saf haliyle doldurmaya aday.

"Neydi o bir zamanlar" sorusuyla bir nostalji kapısı aralar. Bu soru, sadece geçmişte kalan bir ana değil, o anın içinde yaşanmış tüm duygulara duyulan özlemin bir adıdır.

Sokak lambalarının titrek ışığı altında, ıslak kaldırımlarda yankılanan ayak sesleri... Şubat Yolcusu, sadece bir mevsimin geçişini değil, insanın kendi yalnızlığına ve geçmişin tozlu raflarına yaptığı zorunlu bir yolculuğu anlatıyor.

Attila İlhan’ın kaleminden dökülen "Karantinalı Despina", sadece bir kadının değil, aslında mazide kalmış bir kentin ve o dönemin yaralı ruhlarının hikâyesidir.

Sen burda bir yabancısın" dizesi, insanın aslında hiçbir yere tam olarak ait olamayışının, geçmişin izlerinin bugünü nasıl gölgelediğinin bir itirafıdır.

Attila İlhan, "Sisler Bulvarı" ile sadece bir şehrin sokaklarını değil, insanın iç dünyasındaki ıssızlığın ve çaresizliğin haritasını çizer

Şahin Toker, "Bir Ülkedir Saçların" şiirinde aşkı, sadece duygusal bir durumdan çıkarıp keşfedilmeyi bekleyen uçsuz bucaksız bir coğrafyaya dönüştürür. Şair için sevgili; sınırları, iklimleri ve derinlikleri olan bir vatandır. Saçlar burada, bu ülkenin haritasını çizen, içine girildiğinde kaybolunası, her teli bir vadiye veya bir akarsuya benzetilen gizemli bir orman gibidir.

Yalnızlığın dar sokakları arasında bılmedıgın bır sehırde ve yürekte sessızce cırpınısın hıkayesı.