Są światy, które nie mają punktów wspólnych.

Wojna. Zlecenia. Uczelnia. Normalność.

W tym rozdziale Grek wraca do miejsca, które powinno być „życiem po życiu” — a okazuje się abstrakcją. Ludzie mówią innym językiem. Problemy są lekkie. Reguły nie przystają do tego, co ciało i pamięć już znają.

To opowieść o dysocjacji.

O byciu jednocześnie w kilku rzeczywistościach, które nie chcą się połączyć.

O Greku, który myśli zimno, i Dziku, który wchodzi wtedy, gdy dystans przestaje istnieć.

Rozdział trzynasty nie jest przypadkowy.

To moment, w którym żarty kończą się pierwsze, a wychodzenie zaczyna być nawykiem.

🎧 Dla tych, którzy wiedzą, że normalność bywa najbardziej obcym miejscem na świecie.