To rozdział ciszy i pamięci.O drodze bez pośpiechu, o obecności, która nie potrzebuje słów, i o świecie, który na chwilę był prosty.Grek wraca do obrazów z dzieciństwa — gór, książek, polany zalanej światłem — i do jednej osoby, która pozostała stałym punktem, gdy wszystko inne zaczęło się rozpadać.To opowieść o tym, co zostaje, nawet wtedy, gdy świat uczy czegoś zupełnie przeciwnego.