Akşam yine hüzünle buluşuyor kuytuda

Tekrarı yok zamanın bu rüya evreninde

Her kare, bir hayaldir

Ve bir andır yansıyan

Devrilme ey umudu kovalayan küheylan!

Akşam ki,

Defineler döker avuçlarına

Gecenin gözlerinden hafakandır yansıyan

Deryada balık olur esrarın dudakları

İnsan denen ademe,

İmtihandır yansıyan

Güneş görmeyenler göremez yıldızları

Kim der ki, unutulur toprağa düşen umut?

Her ne varsa gördüğün,

O cânândır yansıyan...

Yürürsün gece gündüz;

Yürür seninle yollar

Gün doğar

Yağmur yağar

Toprak sever kökleri

Bir çiçeğin kalbine, bahçıvandır yansıyan

Çocuklar gökyüzünden alır tebessümünü

Bulutlar mecnunudur ırmak ve denizlerin

Şimşeklerden toprağa feverandır yansıyan

Örümcek hangi ağın peşindedir bilinmez...

Ağı zehir olana,

Baldırandır yansıyan

Kim duyar bir martının yürek vuruşlarını?

Vatan, göçmen kuşların vardığı her duraktır

Göçmeyi bilmeyene, aşiyandır yansıyan

Kuşku mağazasında unutulur sevgiler..

Taşlarına gurbetin ahzanıdır yansıyan

Nice esrara gönül verse de bir muamma,

Pencereler kırıktır

Ve âyandır yansıyan...

Ruhumdan yeryüzüne bir cihandır yansıyan

Bazen derde müptela

Ve nihandır yansıyan

Mevsim yanar zamanın tükendiği her yüzde

Gölgelerdir ağlayan

Ve hazândır yansıyan...

Yıllar büyür; yalnızlık çöker omuzlarına

Çehresinden ıstırap

Ve nâlandır yansıyan

Kim yanar?

Hangi ateş söner ruhumda benim?

Yıllar büyür,

Yalnızlık çöker omuzlarıma

Bulutlardan merhamet damlaları süzülür

Başaklardan ölümün dumanıdır yansıyan

Hayat yorgun günlerin mumyasında tükenir

Geleceğe geçmişin izanıdır yansıyan

Hatıralar, ışığın geçmiş zaman halidir karanlıktan

Istırap ve nisyandır yansıyan

Ya bir süküt çığlığı,

Ya beyandır yansıyan

Dünya bir aynadır

Biz de ondan yansıyan