در آستانه چهلم جان‌باختگان دی خونین - «عروسی بعد از آزادی» نوشته ری‌را عباسی سوگی را به تصویر می‌کشد که جشن است، عزا که عروسی شده است، و مرگی که با رقص پاسخ داده می‌شود.