Wyraz "panicz" to pierwotnie syn pana. Słowo to jest zbudowane tak samo jak "królewicz" (syn króla) czy "starościc", czyli syn starosty. Dziś "paniczem" nazywamy - często z nutą dezaprobaty - młodego mężczyznę przyzwyczajonego do wygodnego życia. Sam wyraz "pan" (a od niego "pani" i "państwo") pochodzi od prasłowiańskiej formy gъpanъ, czyli władca. Co ciekawe, tak samo jak "panicz", "królewicz" czy "starościc" zbudowane jest słowo... "księżyc”". Dawniej "księżyc" to syn księcia, a właściwie księdza, ponieważ w czasach naszych przodków słowo "ksiądz" oznaczało niekoronowanego władcę. Ze względu na to, że dawni Słowianie otaczali ziemskiego satelitę czcią, nazwano go księżycem. Najpierw nazywano tak księżyc w nowiu, czyli ten wąski rogalik, który uznawano za młodą postać srebrnego globu. "Gołowąs" to natomiast żartobliwie, ale też czasami pogardliwie lub z wyższością określenie młodego mężczyzny, który jeszcze nie ma zarostu, co metaforycznie oznacza, że brakuje mu doświadczenia...