Rotasız Frekans 2. sezonuyla geri döndü.

Bu bölümde Ömer, “yeniden başlamak” sandığı şeyin aslında bambaşka bir anlama geldiğini fark ediyor: İnsan bazen sıfırdan başlamaz; bir ay önceki halinden biraz uzaklaşıp, kendine biraz daha yaklaşarak devam eder.

30 Mayıs’ta atılan küçük bir söz, yazım hatalı bir tweet, halk oyunlarına atılan ilk adım, ev-iş döngüsünden çıkma çabası, ilk suşi deneyimi ve “ben bunu yapamam” diyen iç sese rağmen hareket etmeye başlamak…

Bu bölüm; mükemmel başlamadan da başlanabileceğini, konfor alanının bazen yalnızlığın en düzenli hali olduğunu ve hayatın değişmesi için önce bizim yerimizden kalkmamız gerektiğini anlatıyor.

Sarı ışıkta beklediğimiz ilk sezondan sonra, bu sezon yeşil yanıyor.

Çünkü belki de mesele yeniden başlamak değil; devam etmeyi öğrenmektir.

Ben Ömer.
Burası Rotasız Frekans.
İyi ki geldin.