Bazı insanlar hayatımızdan konuşarak değil, kaybolarak çıkar.

Ve biz o boşluğu anlamlandırmaya çalışırız.

Ghostlanmak gerçekten kader mi, yoksa modern ilişkilerin en konforlu kaçışı mı?

Bu bölümde sadece gidenleri değil, kalan tarafı da konuşuyoruz.

Gönlünü muradına bağlayan insan,

bazen cevapsızlığa bile anlam yüklüyor.

Yazmadıysa bitti mi,

yoksa biz bitirmeye kıyamıyor muyuz?

Sadece soruyorum <3

2 ay sonra 30 oluyorum.

Sandığım gibi her şeyi çözmüş değilim, filozof olmadığım da kesin ama hiç de fena yol kat etmemişim.

Bu bölümde biraz daha dağılmaya izin verdim ve zırhımı indirdim.

Kimseyi mutlu edemediğimiz bir yaşın eşiğinde, kendimle ilgili fark ettiklerimi, hatalarımı, öğrendiklerimi anlatıyorum.

Umarım bu bölüm, içinizde pencereler açabilmenize yardımcı olur. <3

Cilt bakımını bahane edip aslında hayatı konuşuyoruz. Bazen dikiş tutmayan şeyleri, bazen kalbimizi yoran insanları, bazen de kariyer bunalımları.

Bu bir “iyi hissetme baskısı” değil. Tam tersine, iyi hissetmediğimiz duygulara da yer açtığımız bir alan.

Cilt bakımını bahane edip aslında hayatı konuşuyoruz. Bazen dikiş tutmayan şeyleri, bazen kalbimizi yoran insanları, bazen de kariyer bunalımları.

Bu bir “iyi hissetme baskısı” değil. Tam tersine, iyi hissetmediğimiz duygulara da yer açtığımız bir alan.

Hazırsanız, cildimizi nemlendirirken biraz da içimizi ferahlatıyoruz.

Hazırsanız, cildimizi nemlendirirken biraz da içimizi ferahlatıyoruz.

Bu bölümde biraz gerçek sevgiyi, biraz da kendi kendimizi nasıl kandırdığımızı konuşuyoruz. Bir de ben size yine günlüğümden bir sayfa okuyorum.

Bazen “bu adamla yaşlanırım” dediğimiz o güvenli limanlar, bazen de hiçbir mantığı olmayan ama kalbimizi söküp alan o Adana'lı adamlar..

Herkesin bir “nereye olursa peşinden giderim”i var.

“konum at” deyip çıkıp gelenler,

Datça’da tek başına kalınan yaz tatilleri,

ve insanın içinden çıkamadığı o garip duyguları anlatıyorum.

Spoiler: Bazı insanlar ömürlük değildir ama bazı hisler gerçekten ömürlük oluyor.

Laktozsuz sütlü ice latteler hazırsa, sadece soruyorum

Bir insanla ömür mü geçer?

Gerçekten hiç emin değilim. Ne pahalı ne ucuz, ne normal ne garip ayırt edemiyorum.
25 yıl aynı işi yapmak mümkün mü, yoksa ben mi abartıyorum? Aileden uzak yaşamak insanı özgürleştirir mi, yoksa koparır mı? Rüyaları anlamaya çalışmak derinlik mi, fazla mı? Ve en önemlisi… iyi niyetli olmak erdem mi gerçekten yoksa enayilik mi?
Cevabım yok. Zaten olsa bu podcast olmazdı.
Biraz Marx, biraz Jung, biraz da aile evi kafası.
Issız adam hâlâ ıssız mı, şef ne istiyor, oralar da ayrı bir çelişki zaten.
Bir yerlerde içten içe hep aynı şeyi düşünüyoruz: 
Sadece Soruyorum, ben mi abartıyorum?

En korktuğum sorulardan birinin cevabını birlikte arıyoruz. Bazen fazla mı dramatik oluyoruz, yoksa fazla mı kapılıyoruz? Ben Issız Adama kapılmış gidiyorken “Ada ben ayrılmak istiyorum” sahnesini yeniden çekiyoruz.

Belli aşk dediğimiz şey düşündüğümüz kadar net değil. Belki de hepimiz biraz deniyoruz, yanılıyoruz. Sahi, kim bilebilir aşkı?

Sadece Soruyorum <3

Aşktan ölene kadar.

Flört piyasası çöktü mü, çünkü etrafa bakınca durum biraz tuhaf.

Ghosting var, situationship var, “ben ilişki insanı değilim” diyenler var… ama aynı zamanda herkesin içten içe istediği bir şey de var: gerçek bir bağ.

Bana gelirsek, bir yanda ıssız adam, bir yanda şef, biraz arada kalmış gibiyim. Bu konuyu beraber çözeceğiz.

Bu bölümde neden dikiş tutturamadığımızı ve birkaç eski rezil flört deneyimimi konuşuyoruz.

Bir cevap bulmaya çalışmıyorum,

Sadece soruyorum <3