Sakuracja [Barbara Welento]

Papież? Chopin? Lewandowski? Zapomnijcie. Dzisiaj to “Wiedźmin” jest naszym najlepszym towarem eksportowym. Basia Welento rozmawiała z Rafałem Jakim, redaktorem komiksu “Wiedźmin: Ronin”. Czy japońska dusza i uniwersalność Geralta była kluczem do osadzenia bohatera uniwersum Sapkowskiego w japońskiej kulturze? Jak koszulki “strzelone z biodra” na ostatnią chwilę przed wyjazdem do Tokio, były przyczynkiem do powstania pierwszej mangi osadzonej w świecie Geralta z Riwii? Wbrew wierzeniu wielu - “Wiedźmin” nie jest osadzony w słowiańskiej mitologii, a w kulturze europejskiej, dlatego przeniesienie jego historii w świat japońskiego komiksu było możliwe, ale nie najłatwiejsze. Jak dotrzeć do japońskich odbiorców, mając na uwadze ich zachowawczość względem wpływów obcych kultur i jak wygląda proces twórczy z artystami z Japonii, którzy działają na dość specyficznym rynku? A co najważniejsze - kiedy “Wiedźmin: Ronin” ukaże się w sprzedaży? Odpowiedzi na te i inne pytania, z przewijającą się jak zawsze kulturą azjatycką, znajdziecie w tym epizodzie Sakuracji.

Basia dzieli się swoją historią na temat ćpania… chleba. Wszystko się zaczęło od wyjadania miękkiego środka bułeczek za dziecka. Gdy odkryła japoński mleczny chleb, z chrupiącą skórką, o ciągnącym się, chmurkowym wnętrzu - Shokupan - jej los był przesądzony. Już na zawsze będzie czuć obsesyjny pociąg do tego wypieku. Towar zapewnia jej Dagmara Rosiak, również znana jako głodna Daga. Dagmara żyje romantycznym marzeniem Basi, a wraz z ukochanym, prowadzi piekarnię znaną z chleba Shokupan (Będzie Dobrze na Warszawskim Mokotowie). Przygotujcie się na chlebową podróż w przeszłość, przyszłość oraz… do dalekiej Japonii. Skąd ta japońska obsesja na punkcie chleba? Posłuchajcie SAKURACJI.

TW: Pszczółka Maja to anime, nie polska bajka. Nie ma innych popkultur niż amerykańska i japońska, chociaż Japonia nie istnieje. Pić, jeść, spać i zbierać kupy - czyli o jajko-zegarku, które zrzeszało miliony fanów na świecie. To podróż nie tylko po Azji, ale po bolesnych wspomnieniach o wszystkich zmarłych zwierzątkach i innych traumach z dzieciństwa. Czy wirtualni przyjaciele nauczyły nas odpowiedzialności? Ile lat ma najstarszy klient warszawskiego sklepu z japońskimi zabawkami. Czy kiedykolwiek uda się znaleźć mniej trywialne określenie niż „zabawka” w języku polskim? Mimo, że zaliczają się do starszej generacji, marzą o wchodzeniu do warszawskiego metra za pomocą różdżki z Sailor Moon, ale najbardziej pragną jeszcze raz poczuć jak pachnie konwent. O życiu w anime-ramenowej bańce, Basia Welento rozmawiała z Krzysztofem Petryką, prezesem firmy Superbuzz - wyłącznego dystrybutora BANDAI w Polsce oraz Kamilem Kuśmierkiem - cosplayerem i właścicielem sklepu PLASTIQ.

Korea to kraj, który jest wciąż bardzo konserwatywny. Jak odnajdują się w nim ludzie, którzy chcą żyć inaczej? Do nich próbuje dotrzeć gość Basi - Marcin Józefiak, polsko-brytyjski fotograf mieszkający w Seulu. Czy subkultury koreańskie są dalej tak wyraźne jak w latach 90.? Tym razem posłuchacie o tym, jak wygląd może mylić i w jaki sposób Koreańczycy łamią stereotypy. Dlaczego w Korei tatuowanie się jest wciąż oznaką walki i jak to się dzieje, że to, co u nas jest na porządku dziennym, tam może być edgy?

O modzie we wschodnim stylu w rozmowie z Harel - „najstarszą żyjącą blogerką modową”. Jak wyglądają trendy z Korei i kto się nimi inspiruje w Europie? Jak to jest, że Seul nosi się w stylu Boston? Czy koreański street style inspiruje wybiegowe high fashion? I najważniejsze pytanie, w kontekście wysnutej w epizodzie teorii spiskowej: dlaczego Vogue Runway przestał pokazywać Seul?

Jeśli spacerując po Warszawie kiedykolwiek napotkasz grupkę osób tańczących do k-popowych numerów, to prawdopodobnie będzie to Hassle. Ich choreografie często okupione są dogadywaniem się z lokalnymi performerami, kórzy "zaklepali" sobie dane miejsce. Członkinie grupy opowiedziały o ludziach, którzy przeszkadzają im w nagraniach, o tym, czemu ludzie wstydzą się patrzeć na ich happeningi i wyjaśniły na czym polegają taneczne konkursy.

Staje przed tobą Yōkai, które z frontu wygląda jak lis, a gdy się odwróci, okazuje się, że ma puste plecy. Warto wtedy walczyć, czy lepiej uciekać? Jak przechodzi się między japońskimi światami i kim (albo czym) są zaklęte w truchłach dusze? Słuchając tego podcastu poznasz masę legend, wierzeń, postaci i krain, będących wytworem japońskiej kultury.

Yōkai to z japońskiego "dziwność", ale używamy tego słowa do opisania stworzeń nadprzyrodzonych – bóstw, potworów czy... kobiet zmiennokształtnych. To właśnie o nich i ich różnorodności w japońskiej mitologii opowiada Anna Lewicka – pisarka specjalizująca się w horrorze, entuzjastka mitologii i baśni, autorka "Leksykonu dzikich kobiet". Kobieta przybierająca postać lisa, Yōkai jabłoni zmieniające się w kobietę częstującą kupą czy kobieta-kot – o wielu, ale nadal nie wszystkich, zmiennokształtnych, mówią Basia Welento i Anna Lewicka./

Wchodzisz do japońskiego lokalu, gdzie witają cię kelnerki ubrane jak pokojówki. Gdy siadasz przy stoliku, pojawia się na nim kartka z napisem "jej wysokość". Czy właśnie tak wyglądają realia pracy w japońskich klubach? O swoich doświadczeniach opowiada blogerka Coco Mayaki, która swego czasu pracowała jako hostessa zajmująca się klientami. Odpalanie papierosów i dolewanie darmowego alkoholu, bycie terapeutką dla Hikikomori i związki z Yakuzą. Co tak naprawdę dzieje się za murami tokijskich Hostess Clubów?

Przez kilkanaście lat była dziennikarką modową, aż rzuciła wszystko i zajęła się... rowerami. Mowa o Ewelinie Dziewieli, która od mediów przeszła do prowadzenia sklepu rowerowego Tokyobike. Czy jazda rowerem po stolicy Japonii jest przyjemniejsza niż po polskich miastach? Dlaczego posiadanie roweru w Japonii jest zdecydowanie bezpieczniejsze niż w Polsce? I dlaczego Japończycy szorują kolanami o kierownicę?