Büyük bir oda. Bahçeye açılan bir pencere

Ortada bir masa

Yanda bir kapı

Daha birkaç şey: Örneğin bir yunus balığı, camdan bir heykel

Sabah. Duvarda gün tanrıları

Rezneler, sedef otları- küpe çiçekleri görünür pencereden

Görünür ama görünmez

Yani hiçbir şey yerinde değil pek.

Bugün ne?

Salı! O bile yerinde değil

Bir bardak, bir sürahi yerinden edilmiş

Bir çıkrık, bir zaman dışını kolaçan eder şöyle

İyi...

Biz buna bir durumun sınırsız gelişimi diyoruz

Diyoruz; sanki o her şey kadar bir her şeyi getirir, yığar

Bir su gürültüsü, bir pul koleksiyonu, bir duanın yaratılışı duyulur bu ara

Duyulmaz ama duyulur

Başlar çünkü onlar da; yani pul, su gürültüsü, dua

Başlar bir insan gibi; süreyi, düzeni, ölümü taşımaya

Sabah.

Duvarda gün tanrıları...

Birinin süresiz terlik giyeceği tutmuştur yukarı katta

Aşağıda, iskemle gıcırtısı, Tütün kokusu,

koku

Yaz kelebeği tadında bir soluma...

Yer değiştirme, kımıltı

Tekrar soluma...

Kadın,

Sessizlik.

Gün ışır iyiden iyiye, odanın orta yerinde bir kayalık

Sarı bir kertenkele... onunla her şey bir iki sıçrar, durur

Başkaldırır, düşer

Bir taşın ikiye bölünmesi işitilir. Sonra?

Bir su arayışı, bir bozgun... Biz buna benzer her şey diyoruz, her şey

her şey, her şey

Bir gül çukuru tersine döner, bir alev kıyısı doğurganlaşır

Yani olanlar olmuştur bir kere

Bir kartal donakalmıştır sıcaktan.

Bir U sesi duyulur

Yaratılmaya uygun bir ses, U

Uzağa bakar kartal. O kadar bakar ki,

bakmaz,

Taş kesilmiştir taş, boynu ileri düşmüştür

Tanrım bize bir salıncak!

Çok çabuk geçmek için, şu olup bitenleri Bir daha,

bir daha,

bir daha Unutmak unutmak unutmak

Tanrım!

Taş kesilmemek için taş

Bunu, evrenin sonsuzluğu diye yorumlar-varlığı olmayan bir söz

Kadınsa kımıldamak ister, olmaz

Yer değiştirmek ister, olmaz

Solumak birdenbire.... yine olmaz

Olacak bir şey boşuna aranır, boşuna boşuna boşuna

Bir kaya daha çatlar

Sonra ne? Sabah! İyi bir gün başlar ne de olsa

Tepeden tırnağa beyazlar giyinmiştir kadın

Ne var ki bir kadın gibi değil, bir aşk, bir umut gibi değil

Bir aralık gibi durur dünyada

Tanrım

Ona bir salıncak!

Günaydın!

İyi bir gün başlar ne de olsa

İyi bir gün başlar. Dünyadayız artık.

Bunu, evrenin sonsuzluğu diye yanıtlar varlığı olmayan bir söz

Yok canım! kimsenin bir şey dediği yok, söylenmiş bazı sözler yaşıyor, o kadar

İşte, Yaşamış bir kadın yaşıyor orada

Yitmek, hani durmadan yitmek... ulaşmak bir aşkınlığa

Var ya, Orada

Tek imge kayalardır, işte orada

Yaşar hiç konuşmadıklarınız, Dışa vurmadıklarınız, şimdi orada

Her şey hep kayalardır; otlar da böcekler de, sular da

Günler de, zamanlar da

-Görünen bir zamandır, çünkü orada-

Bir ayak boyu yerde, bir kadın Bırakılmış gibi yıllarca

Tanrım ona bir salıncak!

Taş kesilmesin diye taş, Donakalmasın diye boşlukta.