Pierwsza regularna audycja radiowa na Litwie została nadana 12 czerwca 1926 roku z Kowna. Radio od początku pełniło funkcję nie tylko informacyjną i kulturalną, lecz także integracyjną. W kraju zamieszkiwanym przez Litwinów, Polaków, Rosjan, Białorusinów, Żydów, Karaimów i przedstawicieli innych narodowości naturalne stało się tworzenie programów skierowanych do różnych grup etnicznych.
Szczególne miejsce zajmowała i nadal zajmuje redakcja polska. Polacy są największą mniejszością narodową na Litwie, skoncentrowaną głównie wokół Wilna, w rejonach wileńskim i solecznickim. Audycje w języku polskim przez dziesięciolecia dostarczały informacji o życiu społecznym, kulturalnym i politycznym kraju, jednocześnie pomagając zachować język oraz tożsamość narodową. Programy te relacjonowały wydarzenia dotyczące społeczności polskiej, działalności szkół, organizacji społecznych, instytucji kultury oraz kontaktów polsko-litewskich.
Początki audycji polskiej w Radiu Litewskim sięgają okresu powojennego. Pierwszą oficjalną kierowniczką na stanowisku redaktora odpowiedzialnego Polskiej Redakcji Oddziału Propagandy Litewskiego Radia była Eliszewą Feigenberg-Koencedik (Kancedikienė).
Red. Renata Dunajewska