Satori Podcast by Grètha

Wat als je zo gewend bent geraakt aan creëren, groeien en veranderen, dat je nauwelijks nog kunt ontvangen wat er al is?

Tijdens een bijzondere Closing of the Bones-ceremonie, tien maanden na de geboorte van mijn zoon, werd ik geraakt door een diep inzicht over overgave.

We leren hoe we onze werkelijkheid kunnen creëren. Maar wat gebeurt er wanneer het leven eindelijk begint te lijken op het leven waar we jarenlang naar hebben verlangd?

Kun je dan werkelijk ontspannen en ontvangen? Of blijf je onbewust zoeken naar het volgende doel, iets wat nog geheeld moet worden of een reden waarom het toch nog niet helemaal goed genoeg is?

Misschien zijn we zo vertrouwd geraakt met de beweging van creëren, dat we niet eens doorhebben hoe moeilijk het kan zijn om werkelijk te ontvangen.

In deze aflevering neem ik je mee in een vaak vergeten kant van overgave. Een persoonlijke ervaring die me liet zien waarom ontvangen iets heel anders van ons vraagt dan creëren, en waarom juist het toelaten van het geluk soms zo'n diepe innerlijke verschuiving vraagt.

Een vraag om bij stil te staan: Wat is er vandaag in jouw leven aanwezig waar je ooit intens naar hebt verlangd? En hoeveel ruimte geef je jezelf om dat werkelijk binnen te laten?

Laat me weten wat deze aflevering bij je raakt op instagram.

Liefs,
Gretha

Hoeveel lagen moet je eigenlijk nog helen voordat je eindelijk heel bent?

We zijn massaal gaan geloven dat achter iedere trigger, ieder patroon en iedere blokkade nóg iets zit wat aangekeken, doorvoeld of geheeld moet worden.

Maar wat als die eindeloze zoektocht op een gegeven moment juist datgene in stand houdt waar je vanaf probeert te komen?

En tegelijkertijd… is de andere kant werkelijk vrijer?

“Ik ben al heel.”

“Alles is precies zoals het moet zijn.”

“Ik hoef niets meer te doen.”

Ook dát kan een plek worden om ons te verstoppen.

Ik ken beide kanten. Jarenlang liep ik het pad van non-dualiteit en zelfrealisatie en ontdekte ik uiteindelijk dat zelfs diepe staten van bewustzijn, overgave en heelheid niet automatisch betekenen dat je vrij bent.

Dus wat als we het antwoord aan geen van beide kanten gaan vinden? Wat komt er ná het eindeloze helen? En wat vraagt het leven van je wanneer je werkelijk beseft dat je al heel bent?

Daar gaat deze aflevering over.

Ik ben heel benieuwd wat deze aflevering bij je raakt. Waar herken jij jezelf in? Laat het me weten in een reactie of stuur me een berichtm op Instagram.

Liefs, Grètha

Je kunt ontzettend verlangen naar diepe, liefdevolle verbinding, en ondertussen jezelf kwijtraken in het aanpassen om die verbinding niet te verliezen.

Je voelt haarfijn aan wat de ander nodig heeft.Je zorgt, draagt en stemt af.Je merkt wanneer iemand afstand neemt, wanneer de sfeer verandert en wanneer je beter iets kunt zeggen, of juist stil kunt blijven.

Maar wat als je jezelf daarin ongemerkt verliest? Wat als veel van wat je liefde noemt, eigenlijk een manier is geworden om je plek bij de ander te verdienen?

We kunnen pleasen, redden, presteren of onszelf aanpassen vanuit wat we liefde noemen.

Terwijl daaronder een diepere behoefte kan liggen: ben ik hier veilig? Mag ik erbij horen? Is wie ik ben genoeg?

Want hoe kun je liefde werkelijk vrij ontvangen, als een deel van jou nog gelooft dat je er eerst iets voor moet doen?

In deze aflevering neem ik je mee in hoe een tekort aan veiligheid onze manier van verbinden kan vormen en wat er nodig is om te bewegen naar een volwassen, vrije verbinding.

Niet door nóg beter aan te voelen wat de ander nodig heeft. Maar door dichtbij de ander te durven zijn, zonder jezelf te verlaten.

Heb je geluisterd? Dan ben ik benieuwd:

Waar in jouw leven probeer jij je plek in verbinding nog te verdienen, in plaats van erop te vertrouwen dat jouw aanwezigheid genoeg is?

Laat me weten wat deze vraag bij jou raakt in de comments of op Instagram. 

Liefs,

Grètha

Je kunt jarenlang bezig zijn met bewustzijn, persoonlijke ontwikkeling en spiritualiteit… en ondertussen nog steeds vasthangen in dezelfde patronen. 

Je kent je triggers.

Je mediteert, visualiseert en voelt haarfijn aan wat er eigenlijk zou moeten veranderen.

En tóch stel je die grens niet.

Tóch maak je die keuze niet.

Tóch blijf je vasthouden aan een rol, relatie of versie van jezelf waarvan je diep vanbinnen allang weet: dit past niet meer.

Wat als nóg meer inzicht dan niet is wat je nodig hebt?

Wat als iets wat ooit begon als een pad naar vrijheid, ongemerkt juist een nieuwe manier wordt om jezelf te ontwijken?

Want ook spiritualiteit kan een vorm van escapisme worden.

We kunnen zo gericht raken op bewustzijn, energie, frequentie en het hogere, dat we vergeten dat dit hele leven zich óók hier afspeelt: in ons lichaam.

En juist daar ligt voor mij een essentieel verschil tussen iets weten… en het werkelijk kunnen leven.

In deze aflevering neem ik je mee in hoe spiritueel escapisme ontstaat, waarom inzicht alleen soms niet genoeg is om daadwerkelijk te veranderen en wat er nodig is om uit die beweging vrij te breken.

Niet door nóg harder aan jezelf te werken.

Maar door een laag te ontmoeten die we op het spirituele pad soms juist proberen over te slaan.

Wanneer spiritualiteit je gevangen houdt — en wat er nodig is om werkelijk vrij te zijn.

Heb je geluisterd? Dan ben ik benieuwd:

Denk jij dat spiritualiteit ook een vorm van escapisme kan worden?

Laat me weten hoe jij hiernaar kijkt in de comments en volg me op Instagram.

Liefs,

Grètha

In deze aflevering neem ik je mee in een inzicht dat mijn kijk op succes, ambitie en vervulling volledig heeft veranderd. Sinds ik moeder ben geworden is er een diepere laag voor me opengegaan die ik eerder niet kon zien. 

We groeien op met het idee dat onze waarde verbonden is aan wat we doen. Aan presteren, bijdragen, creëren, ontwikkelen en blijven groeien.

Maar wat als zelfs persoonlijke ontwikkeling en spiritualiteit ongemerkt een nieuw project van het ego kunnen worden?

In deze aflevering deel ik:

• Waarom succes niet automatisch vervulling brengt

• Waarom stilte voor zoveel mensen spannend voelt

• Hoe ons zenuwstelsel drukte vaak als veiligheid is gaan ervaren

• Het verschil tussen handelen vanuit liefde of vanuit tekort

• Waarom de vraag niet langer is "Wat wil ik bereiken?" maar "Wat wil het leven vandaag door mij heen bewegen?"

Deze aflevering is een uitnodiging om niet langer te leven vanuit bewijsdrang, maar vanuit aanwezigheid met alles wat er is. 

Durf jij écht te vertragen? Wie ben jij als jij niks meer hoeft te bewijzen? 

Laat me weten wat jou raakt op instagram, ik hoor graag van je!

Liefs, 

Grètha Martina

"Je relatie zal nooit meer hetzelfde zijn."

Het is een van de waarschuwingen die ik het vaakst hoorde toen we vertelden dat we een kindje verwachtten.

Gevolgd door.. "Geniet nog maar van je vrijheid, "Maak nu nog tijd voor elkaar.”, "Wacht maar..."

Blijkbaar zijn er een aantal dingen die we collectief lijken te geloven over wat er gebeurt wanneer geliefden ouders worden.

Dat riep wel wat innerlijke zorgen op, totdat het zover was.

In deze aflevering deel ik de grootste leugen die ik ben gaan doorzien over relaties en ouderschap en neem ik je mee in hoe het onze relatie daadwerkelijk heeft veranderd. We hebben het over de angst om elkaar kwijt te raken, het verlies van vrijheid waar zoveel mensen bang voor zijn, de verschuiving van geliefden naar vader en moeder, intimiteit, nieuwe rollen binnen een relatie en de onverwachte rijkdom die daaronder verscholen ligt.

Ik deel openhartig over ons eigen proces, de twijfels die eraan vooraf gingen, de gesprekken die Mike en ik jarenlang voerden en wat ons uiteindelijk hielp om een diepe innerlijke JA te voelen. 

Daarnaast deel ik over een diep persoonlijke ervaring uit ons verleden die door de komst van onze zoon op een nieuwe manier mocht worden geheeld en geïntegreerd, met meer liefde, bewustzijn en zachtheid dan ooit tevoren.

Een gesprek over liefde, vrijheid, intimiteit, verbinding en wat er werkelijk verandert wanneer je samen kiest voor een kind in je leven.

Beluister de aflevering en laat me weten hoe deze aflevering jou raakt via Instagram of in de reacties onder de podcast.

Liefs,

Grètha Martina

Misschien is het niet het moederschap dat je uitput… maar de manier waarop we geleerd hebben het te dragen.

Want we leven in een wereld waarin vermoeide moeders normaal zijn geworden. Alsof uitputting erbij hoort en constante overprikkeling de prijs is van liefde.

Maar wat als het anders zit en de diepste vermoeidheid niet alleen ontstaat door gebroken nachten? Wat als het vooral ontstaat door het constante innerlijke ‘aan’ staan? Door controle. Door alertheid. Door verzet. Door het gevoel dat je tegelijk beschikbaar, dankbaar, productief, liefdevol en stabiel moet blijven.

In deze aflevering nodig ik je uit om op een andere manier te kijken naar vermoeidheid binnen het moederschap. Niet vanuit schuld of prestatie, maar vanuit bewustzijn. Vanuit de vraag: wat kost mij werkelijk energie?

Want soms is het niet de zorg voor je kindje die het zwaarst weegt… maar de spanning waarmee we het moment tegemoet treden.

Deze aflevering is een uitnodiging om te verzachten. Om opnieuw contact te maken met aanwezigheid. En om te ontdekken dat er zelfs in de drukte, de gebroken nachten en de intensiteit van deze fase meer rust beschikbaar kan zijn dan je misschien denkt.

Niet omdat alles perfect loopt maar omdat jij jezelf niet langer voortdurend hoeft vast te houden.

Laat me weten hoe deze aflevering jou raakt in de reacties of op Instagram.

Grètha Martina

Er is een kant van moederschap waar weinig woorden voor bestaan. Een fase waarin alles tegelijk lijkt te gebeuren. Liefde. Verwondering. Openheid. Vermoeidheid. Zachtheid. Rouw.

Want terwijl een nieuw leven geboren wordt, sterft er vaak ook iets stilletjes in jou. Niet op een verkeerde manier, maar omdat je niet onveranderd door een initiatie heen kunt gaan.

In deze aflevering neem ik je mee in de diepere laag van de postpartum periode. Niet als een fase waarin je zo snel mogelijk “weer jezelf” moet worden, maar als een overgangsgebied tussen oud en nieuw. Een liminale ruimte waarin identiteit verschuift, controle zachter wordt en het leven je uitnodigt om op een andere manier aanwezig te zijn.

We spreken over het vierde trimester, de eerste 40 heilige dagen, de subtiele rouw die hand in hand kan gaan met liefde, en waarom zoveel vrouwen voelen dat ze zichzelf ergens onderweg kwijtraken… terwijl er in werkelijkheid misschien juist iets diepers geboren wil worden.

Deze aflevering gaat over de beweging van onafhankelijkheid naar verbondenheid. Over overgave. Over belichaming. Over de psychologische en spirituele transitie die moederschap met zich mee kan brengen wanneer je het niet alleen ziet als een praktische verandering, maar als een rite of passage.

Luister naar deze aflevering die woorden geeft aan iets wat veel vrouwen voelen, maar moeilijk kunnen uitleggen.

Voor de moeder die voelt dat ze niet alleen een kindje heeft gekregen… maar een compleet nieuwe relatie met zichzelf, het leven en liefde aan het ontdekken is.

Laat me weten wat jou raakt op instagram!

Liefs,

Grètha Martina

Er is een moment in bijna iedere zwangerschap waarop je voelt: ik kan dit niet controleren.

Niet met nog meer informatie.

Niet met nóg harder proberen ontspannen te zijn.

En juist daar begint vaak de diepere uitnodiging van geboorte.

In deze meditatie nodig ik je uit om langzaam uit de spanning van het moeten te zakken en terug te keren naar iets wat dieper ligt dan angst: vertrouwen. Vertrouwen in je lichaam. In jouw adem. In het ritme van het leven dat precies weet hoe het wil bewegen.

Deze affirmaties zijn een herinnering aan de wijsheid die al in jou aanwezig is. Aan het vermogen van jouw lichaam om te openen, te dragen en los te laten.

Of je nu nog in de laatste weken van je zwangerschap zit, of voelt dat de geboorte dichterbij komt… laat deze woorden je verzachten. Laat ze een bedding vormen waarin je niet hoeft te presteren, maar mag voelen, volgen en ontvangen.

Een zachte, kalme meditatie voor vrouwen die niet alleen voorbereid willen zijn op de bevalling, maar zich diep van binnen willen herinneren: mijn lichaam weet de weg.

Luister op een moment waarop je verlangt naar rust, overgave en verbinding met jezelf en je kindje.

Laat me weten wat jou raakt op Instagram!

Liefs,

Grètha Martina

Er is een moment in bijna iedere zwangerschap waarop je voelt: ik kan dit niet controleren.Niet met nog meer informatie. Niet met nóg harder proberen ontspannen te zijn.

En juist daar begint vaak de diepere uitnodiging van geboorte.

In deze meditatie nodig ik je uit om langzaam uit de spanning van het moeten te zakken en terug te keren naar iets wat dieper ligt dan angst: vertrouwen. Vertrouwen in je lichaam. In jouw adem. In het ritme van het leven dat precies weet hoe het wil bewegen.

Deze affirmaties zijn een herinnering aan de wijsheid die al in jou aanwezig is.Aan het vermogen van jouw lichaam om te openen, te dragen en los te laten.

Of je nu nog in de laatste weken van je zwangerschap zit, of voelt dat de geboorte dichterbij komt… laat deze woorden je verzachten. Laat ze een bedding vormen waarin je niet hoeft te presteren, maar mag voelen, volgen en ontvangen.

Een zachte, kalme meditatie voor vrouwen die niet alleen voorbereid willen zijn op de bevalling, maar zich diep van binnen willen herinneren: mijn lichaam weet de weg.

Luister op een moment waarop je verlangt naar rust, overgave en verbinding met jezelf en je kindje.

Laat me weten wat jou raakt op instagram!