Yüzünü saklamak ne verir sana?

Felek bir tokat indirse ne bay ne de gedâ kalır

Nice bütünler bölünür, can cânandan cüdâ kalır

Sevdiklerin hayatından birer birer çıkıp gider

Issızlığın ortasında sanma ki Süeda kalır

Yüzünün sırlı konumu ayna gibi kırılınca

Ne sende taze bir mecal, ne taze bir edâ kalır

Tut ki hiç tokat yemedin, kırılma yok hayatında

Böyle bir düz yaşamadan sanma hoş bir seda kalır

Hayat arazi gibidir; inişli-yokuşlu ve düz

Senin rüyâda gördüğün daima rüyâda kalır

Her şeye bedel ayrılık; on şiddetinde bir deprem

Can çıkmaz, kan akmaz ama bağrında bir cıda kalır

Doğarken gülümse acıyı tatmamış yüreğinle

Bir siyah, bir beyaz

Gök ırgalansın…

Büyürken gülümse, çağlayanlar gibi...

Bir erguvan renginde, bir yeşil

Ufuklar çalkalansın…

Severken gülümse

Bir pembe bir sarı

Sevgin yarınlara dal-budak salsın…

Daha çok gülümse pîrliğinde

Süzülmüş oğul balı renginde

Bengi-su tadında

Taşlar, topraklar sevdalansın…

Hep ileriye bak

Birazcık da gözyaşı bulunsun sesinde

Gökyüzü hep ıslak mavi kalsın…

Mum-mum assan gözlerini yüreğimin dallarına

Ne sende şiddet unsuru, ne bende bir gada kalır

Kaç kez okursan oku, sen okumamışa dönersin

Kapatınca güldesteyi aklında son veda kalır.