Sessiz oturabilir miyiz seninle?

Aramızda yaprakların hışırtısından

Ve ceylanların hayata çıkışından başka bir ses olmadan...

Beni sessiz de sevebilir misin?

Yağmur almış toprağı Ve üşüyen kainatı dinlerken...

Araya dünya sözleri karışmadan

Biliyor musun,

Çekirgelerin, unutulmuş ülkelerin kahrından kuruyan nehirlerin diliyle konuşabilirim seninle

Duyabilirim seni hiç konuşmadan...

Kalbinin atışlarını duyabilirim

İçinde bir yaz gezmesine çıkan çocuğu

Ve dudağın en uzak sokağında...

Biriken dilini hayatın, sökebilirim, öğrenebilirim

Sözcükler, bağırtılar, klaksonlar ona katışmadan

Ay sesiyle, gün sesiyle, gül sesiyle

Tırmanırım kalbinin tepesine ve işte

Zakkumların diliyle konuşabilirim seninle

Rüzgarın ve acının bildiği dilde

Acelesiz, hiç yarışmadan...

Sessiz oturabilir miyiz seninle?