مارکوپولو در ایران (۱۳۸۳) نوشته‌ی آلفونس گابریل، ترجمه‌ی کیکاووس جهانداری، تهران،‌انتشارات بنیاد محمود افشار.

یکی از مشهورترین جهان‌گردان دنیای قدیم ،مارکوپولو به هم‌راه پدر و عمویخود که از بازرگانان اهل ونیز پا به سفری دور و دراز از ونیز تا چین میگذارد. برایرسیدن به چین باید از مسیر ایران بگذرد. بخشی از سفرنامه‌ی معروف او ،‌ که البته بسیار کوتاه است ،‌ به ایران اختصاص دارد. پس از چند قرن آلفونس گابریل به همراه همسرش تصمیم میگیرند که جا پای جای او بگذارند و مسیر سفر او را در ایران تجربه کنند. آلفونس گابریل در دوره‌ی رضا شاه پهلوی در آغاز جنگ جهانی دوم به ایران میاید در مسیر مارکوپولو تلاش میکند که تفاوتها را با فاصله‌ی چند قرن بنویسد. سفرنامه‌ی انتخاب شده به تعبیری سفری است هم در زمان و هم در مکان.

گابریل در خصوص کویرهای ایران نقل می‌کند:[۱] «کویر کسی را که یکبار گرفتار افسونش شود دیگر هرگز رها نخواهد کرد.»

در این قسمت از ص ۴۵ که بخش اول پس از مقدمه است شروعکردیم و تا ص ۵۳خواندیم.