در قسمت دوم که قسمت پایانی سفرنامه‌ی ابن فضلان است با ابن فضلان به سرزمنیهای شمالی میرویم جایی که به گفته‌ی خود او تا بخواهد برای نماز عشاء آماده شود نماز صبح را باید بخواند. در این قسمت از روابط زنان و مردان میگوید در میان اقوام شمالی، از نوع زندگی آنان. در آخرین بخش به خزریها میرسیم که به تعبیر نویسنده یهودی بودند و به ایذاء و آزار مسلمانان مشغول. البته بخش خزر آن الحاقی است. 

سفرنامه‌ی ابن فضلان به رغم کوتاه بودن آن،‌مملو است از نکات مردم شناسی و جامعه‌شناسی، شیوه‌ی زندگی مردمان سیبری در سده‌های سوم و چهارم هجری.ترجمه‌ی نسبتاً تمیزی دارد، متوسط خوب است،‌ هم مترجم و هم ناشر تلاش خود را برای ارائه‌ی تمیز کار کرده اند. در کتاب عکسها و حتی مسیر رفت ابن فضلان آمده است مسیر برگشت او مشخص نیست با این همه‌، مسیر فرضی برگشت او نیز ترسیم شده است.