#یک_شاخه_گل

برنامه شماره 63

#گلپایگانی

#حافظ

#مولانا

#حبیب‌الله_بدیعی

#مرتضی_محجوبی

#روشنك

تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم

تبسمی کن و جان بین که چون همی سپرم

چه شکر گویمت ای خیل غم عفاک الله

که روز بی کسی آخر نمی روی ز سرم

غلام مردم چشمم که با سیاه دلی

هزار قطره ببارد چو درد دل شمرم

هر نظرت بت ما جلوه می کند لیکن

کس این کرشمه نبیند که من همی نگرم

عاشقان مستند و ما دیوانه ایم

عارفان شمعند و ما پروانه ایم

چون ندارم به خلایق الفتی

خلق پندارند ما دیوانه ایم

ما ز عقل خویشتن بیگانه ایم

لاجرم دردی کش میخانه ایم

در ازل دادند چون جام الست

تا ابد ما مست آن پیمانه ایم

کس نگردد واقف اسرار ما

زانکه همچون گنج در ویرانه ایم

شمس تبریزی چه دانی سر عشق

بسته فتراک آن جانانه ایم

مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم

طایر قدسم و از دام جهان برخیزم

به ولای تو که گر بنده خویشم خوانی

از سر خواجگی کون و مکان برخیزم